Blue Monday


Blue Monday, weer zo’n afschuwelijk, Amerikaans ‘gedoe’? Mis gedacht, want het is door een Brit bedacht, las ik. Door een zekere Cliff Arnall.

Deze man – psycholoog ook nog – beweert dat mensen vooral op de maandag van de laatste week in de maand januari somber gestemd zijn. Hij noemt zelfs een vijftal oorzaken. Ik zal ze hier maar niet noemen, want zijn theorie is nooit bewezen!

Toch besteedt de media er elk jaar weer aandacht aan. Waarom mag Joost weten!

Maar het is nog erger. Blue Monday zou door meneer Arnall in het leven zijn geroepen als publiciteitsstunt !!!

Iedereen is wel eens somber, niet waar?

Misschien is de vele media-aandacht met brexit ook wel zo’n voorbeeld! Laat die Engelsen maar mooi hun eigen broek ophouden, denk ik dan. De meerderheid wil het toch zeker? Dus? Ze komen er vast en zeker wel een keer achter dat ze verkeerd hebben gekozen!

Ik had het elke maandag, als begin van een nieuwe werkweek, ‘moeilijk’. ?

Even een ‘blauwe maandag’ wachten

De dagen beginnen langer te worden. Dat is al te merken. Niet zolang geleden begon het om vier ’s middags al donker te worden. Nog even wachten dus.

Op de scheurkalender staat vandaag iets over Blue Monday als de meest deprimerende dag van het jaar te lezen. Ik kende die betekenis niet. Niks ‘depri’. Trouwens: wie zit er nou op dat Engelse gedoe te wachten!? Zeker na ‘Brexit’.

Wel ken ik de uitdrukking: een blauwe maandag. Wat ‘kort’ betekent, geloof ik. Bijvoorbeeld: hij heeft er maar ‘een blauwe maandag’ gewerkt. Hij is er maar kort geweest.
Dus: er zijn ‘blauwe maandagen’ genoeg te bedenken!