“Een vogel voor de kat” (= een hulpeloos slachtoffer, dat niet meer gered kan worden)
Het is vandaag 4 oktober 2024: Werelddierendag
Deze bijdrage voor kennisgeving aannemen?
Op onze scheurkalender lees ik steeds maar weer dat het aantal broedvogels op het boerenland geducht afneemt.
In een recentelijk rapport las ik:
“Ondanks de inzet van agrarisch natuurbeheer voor broedvogels van het boerenland, is de afname met 45 procent onder deze groep het grootst. Van de 27 soorten namen 21 soorten in aantal af. Dit zijn vooral soorten van het open boerenland, zoals grutto, kievit en scholekster. Grauwe gors en kemphaan waren in 1990 al zeldzaam, maar zijn nu zo goed als verdwenen. Erf- en struweelvogels van het boerenland nemen gemiddeld genomen duidelijk minder sterk af. Tegenover afnemende soorten, zoals zomertortel en ringmus, staan ook toenemende soorten, zoals putter en roodborsttapuit.”
Maar ook las ik, dat vossen en katten grote boosdoeners zijn!
Mac Dendermonde schreef zijn boek met de titel: “De wereld gaat aan vlijt ten onder.”
Mijn samenvatting van het boek:
De wereld gaat aan individualisering en egoïsme ten onder.
NB: Morgen is het Werelddierendag.
Telefoons zijn lastig, dwingelandjes, tirannen
Overigens, net zo goed onder het regiem van de (oude) vaste toestellen.
Je had – trouwens nu ook – steeds de neiging om naar de telefoon te luisteren en dus te pakken. Zelfs als je met iemand in gesprek bent, of wat anders doet. Ik vond, en vind dat nog steeds, een slechte gewoonte als je er wel naar handelt.
Gisteren werd ik twee keer gebeld door een persoon van bekend bedrijf. Ik was, wij waren, op dat moment niet thuis. We hadden beiden vergeten de mobiele telefoon mee te nemen. Toen we weer thuis waren, lazen we het bericht. “Als het dringend is, dan bellen ze wel weer.“, zei mijn vrouw. En dat is natuurlijk ook zo. Een verstandige opmerking. Toch? Maar toch heb ik maar even nagevraagd waarom er gebeld was.
Zo heb je meteen weer een nieuw verhaaltje. 🙂
Toch heeft het gebeuren mijn gedachte niet doen veranderen.
Telefoons zijn en blijven:
lastig, dwingelandjes, tirannen.
Rara, wat is dit? (Een raadsel)
Voor mij is het een onbekend natuurverschijnsel. (Deze foto heb ik vergroot.)
De ware grootte!
‘Nuver’ is waarschijnlijk Gronings!!!
Dus waarschijnlijk geen Fries.
Momenteel spreekt het woord “weird” de Amerikanen – in of uit een bepaalde hoek? – blijkbaar aan. Tenminste, de krant wil je dat doen geloven. 😀
In Nederland zijn hierop ook reacties losgekomen. Daar kon je op zitten wachten natuurlijk. 😆
Het Fries mag dan de tweede Rijkstaal zijn, maar de juiste vertaling in het Nederlands van het Engelse woord “weird” komt waarschijnlijk toch uit het Gronings, of Drents. Dus niet enkel en alleen uit de Friese taal, zoals Henk Korthof uit Boksum wil beweren.
Dit las ik op de etymologiesite:
“Het Friese nuver ‘raar, zonderling’ is vermoedelijk een leenwoord uit het Gronings (of een ander Nedersaksisch dialect), het zou echter ook zoals in het Brabants uit niver kunnen zijn ontstaan. Zelfs nog mogelijk is dat beide etymologieën een rol spelen, waarbij nuver < niver voor de betekenis ‘buitengewoon goed’ heeft gezorgd, en het Groningse nuver voor de overige betekenissen, die dichter bij ‘vreemd‘ liggen.”
Wat een verwaande kwast is die man
Nadat ik weer eens – meestal sla ik het over – een bijdrage van Max Pam (BEWERINGEN & BEWIJZEN) in de krant las, kwam ik tot de volgende conclusie:
“Wat een verwaande, over het paard getilde kwast is die man.”
De (VK)onwaardige opmerking in zijn column: “…voor Max, de omroep voor ouderen op vmbo-niveau.…” was voor mij direct aanleiding tot het schrijven van deze korte – sorry – bijdrage.
(Ik had deze conclusie misschien beter rechtstreeks naar die krant moeten sturen!?)