Vanmorgen las ik –toevallig – de titel “Opa’s wijsvinger” op de rug van het boek van Freek de Jonge toen ik langs de boekenkast liep.
Ik moest – vrijwel onmiddellijk – denken aan de mij bekende wijsvinger van mijn wederhelft en haar moeder, mijn schoonmoeder dus.

Beiden gebruik(t)en hun rechterwijsvinger wanneer zij iets serieus zeiden. (Ik verzin hier nu maar iets wat ze gezegd zouden kunnen hebben. Om het duidelijker te maken.)

“Toen haar moeder het had over de “Hongaarse Opstand”, het “Vrije Westen”, het zinloos bloedvergieten en de vlucht van Hongaarse mensen, gebeurde het!
Toen mijn wederhelft ook vertelde over Hongarije, Orbán, de corruptie in dat land, de oorlog in Oekraïne, Rusland, de EU en de door Rusland zélf kapotgeschoten oliepijpleiding in Oekraïne, toen gebeurde het ook!”

Tijdens zo’n gesprek kreeg bedoelde wijsvinger een serieuze rol. Die vinger liet je iets zien in de trant van: “Let even op wat ik je nu ga zeggen. Luister dus even goed!” 🙂 

Wat ik denk over dat vingertje?

“Het zal wel aangeboren zijn!”