De rode driehoek moest gedragen worden door politieke gevangenen in de concentratiekampen van de Nazi’s, las ik o.m. in de bijsluiter.

Ik heb het concentratiekampkamp Dachau in Duitsland een paar keer bezocht, want ik wilde er o.a. “de sfeer inademen, proeven”. Het was na elk bezoek schokkend en vreselijk! Niet te bevatten wat daar allemaal is gebeurd.

Auschwitz in Polen, waar ik ook geweest ben, was erger, nog schokkender. Mensonterende en mensonwaardige dingen zag ik daar. Vreselijke, verschrikkelijke dingen zijn er gebeurd. Dat een mens zo diep kan zakken!

Van een inmiddels overleden goede vriend heb ik het rode driehoekje, het symbool van solidariteit met slachtoffers van discriminatie en onderdrukking, in welke vorm dan ook, in eigen land en veraf, gekregen. Maar het speldje heb ik eigenlijk nooit gedragen. Waarom niet? Weet ik eigenlijk niet goed.

Vandaag vond ik het driehoekig speldje onverwachts terug.

Ik las in de bijsluiter dat de rode driehoek gedragen wordt als symbool voor (politiek) antifascisme en solidariteit met slachtoffers van discriminatie en onderdrukking.

Het rode speldje heb ik gisteren opgespeld.

Het zal ook wel met de vreselijke en onmenselijke situatie in Oekraïne te maken hebben dat ik dit heb gedaan.