Pispotje


Het onkruidplantje wordt ook wel haagwinde genoemd.

Als ventje van 8 of 9 (?) heb ik wel eens stiekem een plasje in zo’n bloempje gedaan, want ik wilde gewoon weten of de naam wel juist was. Ja, dus. Maar niet alles kon erin!

De bloem heeft een fel-witte kleur. En is moeilijk te fotograferen. Hoe mooi de bloem ook is: het is en blijft onkruid.

 

Als je niet goed oppast, dan overwoekert het plantje binnen de kortste keren vrijwel alles in je tuin.

Een “olifantspaadje”


Van een ‘olifantspad’ heb je vast wel eens gehoord, of je kent vast wel zo’n pad of paadje in de buurt.

Toen ik in Sellingen – ‘Waar ligt dat?’ – woonde, liep ik regelmatig over zo’n paadje naar mijn werkadres en ’s middags weer terug, naar huis. (Aan ‘de periode Sellingen’ denk ik nog regelmatig, en met genoegen, terug.)

Het paadje daar lag er echt niet voor niets. Was er niet voor niets gekomen.

Waar we nu wonen zag ik laatst weer zo’n paadje. Het is wel een paadje, denk ik, dat het vaakst door fietsers zal worden gebruikt!

[Als je een beetje oplet, dan merk je al snel dat er toch aardig wat van deze paadjes zijn. 🙂 ]

Ik was er al bang voor


Vlak boven de deur van het schuurtje heb ik in de herfst van het vorig jaar een nestkastje opgehangen. In de hoop dat er in het voorjaar een vogelpaartje in zou gaan nestelen.
Dat gebeurde ook!

Jammer genoeg is het niks geworden. Verstoord, denk ik. Maar door wie of wat?

In het begin zag ik een paar pimpelmezen nieuwsgierig heen en weer vliegen tussen een struik en het nestkastje. Het was een drukte van belang!

Op gepaste afstand – dat denken we nog steeds – zaten we regelmatig op het terras, om te lezen o.i.d.

Na een tijdje werd het plotseling stil bij het nestkastje. Dat viel echt op!

Maar het heeft zeker een paar maanden geduurd voordat ik in het nestkastje ben gaan kijken.

Gisteren heb ik pas in het kastje gekeken. En wat ik daarna zag?
Dit:

het (verstoorde) pimpelmeesnestje van veel mos, haren en veren, en met twaalf (hele) eitjes erin!

Gelukkig is de status volgens de vogelgids: Niet bedreigd.
(Maar voor hoe lang?)

Wat is er precies gebeurd in Afghanistan?


Tja, dat is en blijft de vraag, denk ik.

Wat er precies gebeurt en is gebeurd in Afghanistan en wat er is besproken en afgesproken tussen de Amerikanen (o.l.v. oud-president van de VS, Donald Trump en de huidige president Joe Biden) met de Taliban, dat krijg je niet te horen, en ook niet te lezen. Misschien wel nooit!

Trump heeft alweer zijn (bekende) commentaar klaar! En zijn (bekende) tactiek natuurlijk: Hij weet van niks; de schuld ligt (sowieso) bij de ander!

Van de zijde van Amerikaanse veteranen en nabestaanden is er kritiek. (Dat kan ik mij indenken.)

Vanmorgen las ik onder andere in ‘mijn krant’: “Joe Biden moet in schande aftreden voor wat hij in Afghanistan heeft laten gebeuren. Dat zou niet moeilijk moeten zijn, want hij was toch al niet legitiem gekozen.”

Inderdaad het is nog steeds dezelfde TRUMP: de man die zijn handen altijd in onschuld wast!

Mijn naam is een ‘aptoniem’


Toch is mijn naam geen voorteken voor mijn beroep geworden.

(Het volgende heb ik opgezocht:)
Een aptoniem (afgeleid van het Latijn aptus, “geschikt” en het Grieks onoma, “naam”) is een naam die aansluit bij hetgeen de drager van die naam in het dagelijks leven doet.

Studie heeft uitgewezen – dat heb ik ergens gelezen – dat mensen vaak een beroep kiezen dat een beeld geeft van zijn of haar (geslachts)naam.

Je naam schijnt het dus te beweren; nomen est ómen. Bijvoorbeeld, een goedig persoon die Goethart heet. 😊

Als een ongelovige Thomas denk ik: “Zou het misschien dan toch waar zijn?”

De Nederlandse uitzendingen van militairen naar Afghanistan en het krijgen van een lintje (KO) na de olympische spelen


Het verblijf van militairen in Afghanistan was raar, onwerkelijk. Het lijkt wel wat op het vertrek van Messi naar Parijs. Ook lijp.

Is dan alles voor niets gedaan/ geweest voor en in Afghanistan?

Om kort te gaan: Laat de mensen het zelf maar uitvechten!? Of is dat te kort door de bocht?

Veel kapotte gezinnen en te betreuren doden. En niet te vergeten: veel zwaar gewonden en geestelijk kapotte mensen. “Dat hoort erbij“. Lekker makkelijk, toch?

Nog iets (heel) anders. Maar wel ongemakkelijk.

Waarom krijgen de Nederlandse gouden medaillewinnaars bij de OS wel een lintje? Ze werden zelfs geridderd, of hebben nog iets hoger gekregen! Maar waarom was er niets voor de overige medaillewinnaars en deelnemers?

Het is volkomen belachelijk natuurlijk.

Dat hadden de gouden winnaars ook moeten beseffen!

Het geven van een koninklijke onderscheiding is zeker géén olympische gedachte. Men had de koninklijke onderscheiding moeten weigeren!

Het koninklijk echtpaar dat zelfs vanuit Griekenland kwam vliegen – trouwens opnieuw een slecht voorbeeld voor hun onderdanen – had dan mooi voor paal gestaan!