Ik was er al bang voor


Vlak boven de deur van het schuurtje heb ik in de herfst van het vorig jaar een nestkastje opgehangen. In de hoop dat er in het voorjaar een vogelpaartje in zou gaan nestelen.
Dat gebeurde ook!

Jammer genoeg is het niks geworden. Verstoord, denk ik. Maar door wie of wat?

In het begin zag ik een paar pimpelmezen nieuwsgierig heen en weer vliegen tussen een struik en het nestkastje. Het was een drukte van belang!

Op gepaste afstand – dat denken we nog steeds – zaten we regelmatig op het terras, om te lezen o.i.d.

Na een tijdje werd het plotseling stil bij het nestkastje. Dat viel echt op!

Maar het heeft zeker een paar maanden geduurd voordat ik in het nestkastje ben gaan kijken.

Gisteren heb ik pas in het kastje gekeken. En wat ik daarna zag?
Dit:

het (verstoorde) pimpelmeesnestje van veel mos, haren en veren, en met twaalf (hele) eitjes erin!

Gelukkig is de status volgens de vogelgids: Niet bedreigd.
(Maar voor hoe lang?)

2 gedachten over “Ik was er al bang voor

  1. Wij hadden een nestje van een roodborstje in de klimhortensia.
    Bij thuiskomst na twee dagen was het stil. We zagen de voedster niet meer.
    Er lagen blaadjes op de tegels. Voorzichtig gekeken na een week: één eitje.
    Het “ hoe en wat en waarom ” omtbreekt.
    Nooit gepiep van jongen gehoord.

Reacties zijn gesloten.