Hete bliksem


Ik wil het niet hebben over een bepaald persoon. Nee, wel over het kookrecept ‘hete bliksem’.

Al klinkt het misschien gewaagd, het is maar doodgewoon ouderwets Hollands eten.

Dat het heet is, daar kom je nog wel achter. Oppassen geblazen!

Eigenlijk kun je tegenwoordig niet meer over ‘wintereten’ praten, want winters zijn er niet meer. De vorst en sneeuw van laatst stelden nauwelijks iets voor!

Thuis kreeg ik niet vaak ‘hete bliksem’. ‘s Winters, en maar af en toe.

Ik denk dat ik mij het recept nog herinner:

Aardappels, ui, zout, een snufje kaneel en een mix van zoete en zure appels (goudrenetten en zoete appels).

[Er zijn allerlei variaties te bedenken, maar ik heb enkel de hoofdbestanddelen genoemd.]

HET SMAAKT HEEL LEKKER !!!

‘Hoerenhondjes’


Ik had er nog nooit eerder van gehoord, maar toevallig las ik er vandaag bij ’taalvoutjes.nl’ over.

In het Victoriaanse tijdperk, zeg maar: het preutse Engeland van de 19e eeuw, ontwikkelde zich bij de ‘dames van lichte zeden’ de gewoonte om twee porseleinen hondjes voor het raam, op de vensterbank, te zetten. Wie de code kende, kon aan de stand van de beeldjes zien, of de ‘dame’ op dat moment ‘beschikbaar’ was.

Er is er nog maar 1 over. (Van de tweede was de neus beschadigd en is in de afvalbak beland.)