- Graag kijk ik naar het tv-programma ‘De slimste mens’. Mijn vrouw ook. Toch denk ik wel eens: ‘Hoe bestaat het, dat je daar geen antwoord op weet.’ Vaak denk ik dat na het stellen van de meest simpele vragen. Geldt misschien hier: ‘Andere tijden?’ Algemene kennis hoeft niet meer? (Afijn, zo weet ik niets van rappers, hiphop, disco, en meer van dat soort muziek. ]
- De Nederlandse vlag in de Tweede Kamer! Wat een (Amerikaanse) gekkigheid! Nog zoiets geks: het Nederlandse volkslied kennen en zingen. En: alle leerlingen moeten een keer naar het Rijksmuseum. (Maar waarom is er geen EU-vlag in de Tweede Kamer?)
- Tweespalt tussen de Randstad en de rest van Nederland bestaat al jaren. Misschien al eeuwen. Ik hoor de laatste tijd regelmatig het woord ‘wingewest’ noemen. Dat is ook al jaren zo. Voorbeelden genoeg! Maar men kan blijkbaar wel blijven roepen, schrijven en op van alles en nog wat stemmen, maar er verandert nauwelijks iets, of niet genoeg. Ik ben benieuwd wat minister Wiebes (VVD) op korte termijn wel kan bewerkstelligen. (Misschien wordt het tijd dat het Noorden in opstand komt?)
Maandelijks archief: januari 2018
Een stoomwals (nummer 63)
Mijn broer moest weer naar Engeland. Deze keer naar Carlisle en een plaatsje in de buurt van Salisbury. Hij vroeg of ik een paar dagen met hem mee kon gaan. Dan konden wij om beurten rijden en de nieuwe autotelefoon uitproberen. Er zal ook wel weer ‘gejakkerd’ moeten worden, dacht ik, maar samen op stap gaan was wel gezellig.
– Vanaf de veerboot in Harwich was het te ver om in één keer naar Carlisle te rijden. We overnachtten eerst in Stratford-upon-Avon. De volgende dag reden we vroeg over de snelweg naar Carlisle. Op een bedrijfsterrein bij Carlisle keurde mijn broer een aantal tractoren, sprak daarna met de eigenaar, waarna we naar het zuiden reden. In de buurt van Salisbury wist mijn broer een B&B. Hij was er eerder geweest. De eigenaar was een gewezen vliegenier. Hij kon goed koken. Het avondeten was inderdaad heerlijk.
– Niet ver van de B&B moest mijn broer bij twee zaken langs. Terwijl hij met de eigenaar van het eerste bedrijf sprak, keek ik in een schuur naar de bijzondere hobby van de man: een grote trekker met een enorme motor, een vliegtuigmotor, een Rolls-Royce! Ergens in die schuur stond nog zo’n motor. Hij had met die trekker al heel wat prijzen gewonnen. ‘Ook op het ‘vasteland’’, zei hij met een grijns.
– Op het terrein van het tweede en laatste adres stond een schitterend mooie, prima onderhouden stoomwals. De stoomwals was zijn grootste passie, beweerde de eigenaar. Je moet misschien wel in Engeland zijn opgegroeid om het te kunnen begrijpen: de eigenaar van de wals deed in de zomer mee aan wegwedstrijden! Meestal in het zuiden van Engeland.
Terug in Nederland blijf ik steeds aan deze bijzonderheden denken. Nu dus ook maar eens opgeschreven!
Voor handel naar Engeland (nummer 62)
Weer ging ik met mijn broer voor een paar dagen mee naar Engeland. Hij moest er voor zaken – tweedehands trekkers (Renault) keuren en kopen – zijn. Het was altijd een belevenis om mee te gaan, want er gebeurde altijd wel wat bijzonders.
– Het begon al bij de veerboot in Hoek van Holland. We moesten even op het plein wachten voordat hij met de auto naar binnen mocht. Ik hoorde hem een paar harde verwensingen roepen en zeggen: “Dat doen zij nu altijd als ze de auto (Mercedes) zien. Ze sturen mij straks naar de eerste verdieping of zelfs hoger. Let maar op. En waarom? Gewoon om te pesten.”
– Toen het plekje voor de auto was gevonden – op de eerste verdieping – haalden we onze bagage uit de kofferbak van de auto. Maar dat was niet alles. Ook pakte hij een rol touw en een hamer. Toen ik vroeg wat hij daarmee moest, zei hij: “Voor het geval er iets gebeurt.” Het bleek dat hij dat deed sinds het omslaan van de veerboot net buiten de haven van Zeebrugge (België). Hij besprak sindsdien ook een hut in de buurt van het kapiteinsverblijf. Volgens hem was daar de veiligste plek op de boot. Met de hamer zou hij het glas van de patrijspoort kapot slaan en het touw gebruiken om ermee naar buiten te kunnen klimmen.
(Zelf heb ik er nooit zo over nagedacht.)
De nieuwe scheurkalender voor 2018
Opnieuw een heel jaar in het vooruitzicht. Dat betekent ook een nieuwe scheurkalender aan de wc-muur.
Voor de tweede keer een Maarten!-scheurkalender gekregen. Waarschijnlijk omdat de vorige scheurkalender ons wel beviel. We kregen de nieuwe kalender 2018 van Sint en Piet. ?
Maarten van Rossem heeft vaak rake en ook wel gedurfde opmerkingen. Ze spreken ons wel aan, maar je moet er tegen kunnen. Toch moet je hem niet te vaak en vooral niet te lang horen. Anders val je in slaap. Zijn commentaar als jurylid bij ‘de slimste mens’ is meestal steekhoudend. ?
Met de opmerking van Maarten over het ABP ‘elke maand krijg ik een mooi bedrag’ ben ik het wel eens. Mijn vrouw ook wel, maar zij vindt toch dat vanaf 2008 de inflatie door het ABP gecorrigeerd had moeten worden.
Het begin van de ruimtevaart
Expo ‘58 was een enorme belevenis! Ik vond het prachtig om alles mee te kunnen maken. Het terrein in Brussel was 2 km². Er was zelfs een groot kermisterrein bij.
Vooral de paviljoens van Canada, de VS en de USSR zijn mij bijgebleven. Het 102 meter hoge, aluminium Atomium staat er gelukkig nog.
Het jaar daarvoor was er grote opwinding over de hele wereld over de lancering van de Spoetnik 1. De politieke gevolgen waren enorm. De Sovjet-Unie onderstreepte met deze lancering, dat het land over een aanzienlijk krachtigere raket dan de VS beschikte. Het bombarderen van de VS met een atoomwapen behoorde hiermee tot de mogelijkheden.
Von Braun, één van de Duitse raketpioniers uit de tijd van Hitler, werd na WO II aangesteld door de Amerikanen. Hij vermoedde al een tijd dat de Russen iets in hun schild voerden, maar kreeg geen toestemming en fondsen om een satelliet te lanceren. Er was politieke onwil in de VS. President Eisenhower liet zich smalend uit over de prestaties van de Russen. (Ook de Russen had Duitse geleerden als Von Braun in dienst genomen.) Het grote publiek in de VS vreesde voor een Russische atoomaanval. Beide supermachten stortten zich in een ‘ruimterace’.
In slechts 60 jaar is er onvoorstelbaar veel gebeurd op het gebied van de ‘ruimtevaart’![Op 4 oktober 1957 lanceerde de Sovjet-Unie de Spoetnik 1, de eerste kunstmaan, in een baan om de aarde. De Spoetnik was een gladde bol, gemaakt van een aluminiumlegering, had een doorsnede van 58 centimeter, woog iets meer dan 80 kg en was voorzien van vier externe radioantennes. Gedurende 21 dagen zond de Spoetnik radiopulsen uit, die over de hele wereld waren te horen.]
Het piepgeluid zit in mijn geheugen gebeiteld! ?