Van/voor mij hoeft dat echt niet.
Eén keer afscheid nemen van Mart Smeets is voor mij meer dan genoeg.

De man vindt zichzelf te belangrijk. Dat zal het zijn.
Dat hij de wielerverslagen niet meer doet, betekent voor mij een grote opluchting.
“Ik ben gewoon blij, man” om met de woorden van een bekende hardloper te spreken.

Toch krijgt dat soort mensen steeds een podium.

De man doet het steeds maar weer afscheid nemende Heintje Davids na te willen doen.
Zij had ook last van die ziekte. (Kijk maar op Wikipedia.) Ook zij wist drommels goed dat niemand meer op nog een afscheid zat te wachten.

Maar:
Blijkbaar heb je van die mensen die zo nodig overbodig moeten zijn.