Overigens, net zo goed onder het regiem van de (oude) vaste toestellen.

Je had – trouwens nu ook – steeds de neiging om naar de telefoon te luisteren en dus te pakken. Zelfs als je met iemand in gesprek bent, of wat anders doet. Ik vond, en vind dat nog steeds, een slechte gewoonte als je er wel naar handelt.

Gisteren werd ik twee keer gebeld door een persoon van bekend bedrijf. Ik was, wij waren, op dat moment niet thuis. We hadden beiden vergeten de mobiele telefoon mee te nemen. Toen we weer thuis waren, lazen we het bericht. “Als het dringend is, dan bellen ze wel weer.“, zei mijn vrouw. En dat is natuurlijk ook zo. Een verstandige opmerking. Toch? Maar toch heb ik maar even nagevraagd waarom er gebeld was.

Zo heb je meteen weer een nieuw verhaaltje. 🙂

Toch heeft het gebeuren mijn gedachte niet doen veranderen.

Telefoons zijn en blijven:
lastig, dwingelandjes, tirannen.