Tien jaar geleden zijn we verhuisd naar een huis dat eerst een tijd was verhuurd aan bijvoorbeeld een waarnemend-burgemeester en een bekende voetballer uit Assen, Peter Hoekstra.

Nadat we het huis hadden gekocht, hebben we de tuin ‘aangepakt’. Er was jaren niets aan gedaan. De tendermaster van de tuinier moest een keer of vijf naar de stortplaats.

In een hoek van de tuin woekerden twee grote rododendrons. Mooie struiken, maar ze waren te groot. Ze moesten ook weg. Onder deze struiken stond een verroest roeitoestel.

De puinhoop in de tuin was zo groot dat we pas later zagen dat de vijver veel groter was! Er bleek in het ‘onverwachte stukje vijver’ zelfs een goudwinde te zitten! De vis en de waterplanten werden in een grote bak met water gedaan. De vis heeft het niet overleefd; de planten wel. En: de vijver moest zo blijven, werd er beslist.

Toen we hoorden dat Peter Hoekstra in de woning had gewoond, was het roeitoestel onder de rododendron duidelijk. Hoekstra, de oud ACV-voetballer en profvoetballer bij PSV, Ajax, het Nederlands elftal, SD Compostela (Spanje), FC Groningen en Stoke City (Engeland) had erop geoefend.
[Ik mocht hem graag zien spelen. Een “linkspoot”, geloof ik, en hij kon hard lopen.]

In de garage hangt nog steeds een oefentoestel van hem aan de zolder, een ijzeren rekstok. We hebben dat apparaat laten zitten.

Waarom? Gewoon; als aandenken.