Vast wel, maar waar zijn zij? Wanneer laten zij zich eens echt gelden?
Hoezo, vraag je?

In Loon, een dorpje vlakbij Assen, waren afgelopen zondag 140 dorpsbewoners en de vrijwilligers van de boerderijfair bij een brunch die werd aangeboden door de organisatoren van de fair.

Zo’n brunch kost denk ik ‘een bom duiten’, dus schreef de organisatie een brief aan de NAM vanwege een actie van dat bedrijf, dat vorig jaar 50 jaar bestond.
Zestien (16) buurtprojecten in de gemeente Assen hebben geld van de NAM gekregen, waaronder dus de ‘In & Om de Boerderij Fair’ in Loon.

Hoewel de organisatie van de fair zegt te weten dat ‘veel mensen zeer ongerust zijn door de gaswinning van de NAM in het gebied’, ook dat ‘de NAM zo ook eens positief in het nieuws komt‘ en dat ‘Zonder de NAM hadden we de brunch niet kunnen doen’, zaten toch alle genodigden in de boerenschuur gezellig en doodleuk en samen te ‘snaaien’ in een boerenschuur in Loon.

‘Het was al met al een groot succes’, werd er gezegd.
Fijn dat het initiatief is gelukt, maar het is echt NIET duidelijk, waarom de organisatie zich uitgerekend tot de NAM heeft gewend voor een financiële bijdrage; ook niet dat meer dan 140 personen zich geroepen voelde om aan die brunch mee te gaan doen!

Is hier sprake van schaamteloosheid? Opportunisme? Egoïsme? Onschuld? Onnadenkendheid?
Of is er misschien toch wat anders aan de hand.