‘De boom van liefde en trouw’

In Salland staan op en bij diverse landgoederen en boerderijen lindebomen (lindes). Dankzij de hartvormige bladeren wordt de linde wel ‘de boom van de liefde’ genoemd.

Vandaag kwamen we langs een meer dan 400 jaar oude linde. De ‘kozakkenlinde‘. genaamd.

Al was er een beetje mistig, toch was er nog genoeg te zien. Veel grauwe ganzen graasden op de uiterwaarden en ook zagen we een ooievaar in het weiland staan en iets opeten.

[De wandelroute met namen als Keizersweerd, Rande, ’t Klein Grutte, enz., is 8,7 km. De kaart geeft 1 km minder aan, want we hadden vergeten de ‘startknop’ in te drukken. 🙂 ]

De ooievaars krijgen het nog druk


Want door het lang binnen moeten blijven om het coronavirus zullen veel dames in (blijde) verwachting geraken is de verwachting.

Gelukkig is de toename van het aantal ooievaars ook een feit. Gisteren zagen we namelijk tijdens het fietstochtje overal ooievaars op hoge nesten zitten. Maar ook zomaar vijf exemplaren ergens in een weiland, aan de rand van een ‘boerenbosje’. Inderdaad was het een prachtig gezicht.

Onderweg kwamen we nauwelijks ‘een kip tegen’. Hooguit zagen we een paar ‘grijze duiven’ langs vliegen op hun e-bikes. Maar vooral zagen we opvallend veel ooievaars. Tijdens het fietstochtje zagen we zeker tien (!) ooievaars.

Nog eens gezegd, het was een prachtig gezicht:

“Slordige” bomen


Op de morgen van 2de Pinksterdag hebben we weer een eindje gereden. Op de fiets welteverstaan. Het was prachtig weer.
–   Deze keer reden we een stukje door de omgeving van de hoofdstad van Drenthe en een eindje door de mooie stad, omdat we het nieuwe station wilden gaan zien; ook om een kop koffie te gaan drinken.
–  Toen we door het bijzonder mooie natuurgebied ten oosten van de stad reden, zagen we een aantal dode bomen – een kennis zou zeggen “slordige”  bomen – in het landschap staan. In Taarlo hebben wij een poosje gekeken naar de ooievaar op zijn, of haar, hoge nest. Af en toe zagen we de kop van het jong. Het was een prachtig gezicht.