Het begon op de middelbare school. Het gebabbel tussen ons beiden, bedoel ik. Ja, we hebben er samen wat afgebabbeld. Maar waarom en waarover? 🙂
–  Af en toe werd een leraar dat gebabbel helemaal zat. Zij moest dan vooraan in het klaslokaal komen zitten. Dat vond zij helemaal niet prettig. Maar zelfs dan hadden we contact. Door middel van briefjes. Maar zodra de les voorbij was, ging zij vlug naar haar ‘eigen plek’.
–  Beiden zijn we ook eens moeten nablijven en hebben we die leraar moeten beloven voortaan stil te zijn. Maar dat was te veel gevraagd! Hij was gelukkig wel de enige leraar die het ons heeft gevraagd.
–  Als verjaardagscadeautje heb ik eens – stiekem – een pocketboekje in haar jaszak gestopt, want ik wist van haar dat zij veel van lezen hield. Het boekje heeft zij nog!
–  Al zagen wij elkaar een aantal jaren niet – we zaten ieder op een andere school; zij in Deventer en ik in Zwolle – toch konden we elkaar niet vergeten. Op een dag zag ik haar op het perron van ‘Station Zwolle’ lopen. Ik besloot haar nog dezelfde avond te bellen om te vragen of ik een boek van haar kon lenen. Dat vond zij prima.
–  Die ontmoeting was het begin van een gelukkig leven samen.