Ik waande mij weer in Ierland

In Ierland is de fuchsia vrijwel overal en overvloedig langs weggetjes, dus in het wild, te zien.

In deze tijd zullen ze daar nu volop in bloei staan met mooie, donkerrode bloemetjes.

Maar niet alleen daar! In Ierland dus.

Ook in onze tuin!

De plant (geen ‘stekkie’) hebben wij bij een kwekerij in de buurt ontdekt en gekocht.

 

Internetcafé


Het gebeurde in 2001, maar weet iemand nog wat een internetcafé is!?  🙂

Tijdens de (vakantie)reis in Ierland kwamen we op de (kale) camping in Doolin terecht. De camping lag vlakbij de pier waar het veerbootje naar de Aran-eilanden, de eilandjes met o.a. de beroemde Ierse truien, lag. Het weer werd ’s avond slecht. Het begon hard te waaien. De zee was behoorlijk ‘wild’.

Ik was die avond aan het pannenkoeken bakken. Later hoorde ik dat F., de (school)vriend van J-T, onze zoon, door zijn vader was gebeld om te vertellen dat Herman Brood zelfmoord had gepleegd door van het Hilton Hotel in Amsterdam te springen. Beide jongens wilden het fijne ervan weten en besloten naar het internetcafé te gaan. Toen zij terug waren vertelden zij wat er met Herman Brood was gebeurd.

‘Nothing Compares To You’

Vanmorgen hoorde ik Sinéad O’Connor weer eens het lied ‘Nothing Compares To You’ zingen. Een mooi en aangrijpend lied van deze kaalhoofdige, wonderlijke, recalcitrante ‘dame’. Maar als je leest wat zij allemaal heeft moeten meemaken, dan is dat laatste niet zo verwonderlijk.

Als zij zingt, dan moet ik ook denken aan een dochter van de oud-buren. In haar puberjaren deed ook zij een beetje ‘tegen de draad in’. Zij liep in zwarte kledij, op zwarte hoge schoenen e.d., en was een groot liefhebster van de muziek van Sinéad O’Connor. Of dat nog zo is, weet ik niet.

O’Connors afzetten tegen de paus van destijds herinner ik mij ook nog goed. Het was een ‘rel’ in die tijd. Vooral in haar land, het ‘zwaar’ katholieke Ierland, volgens mij.