Af en toe moet je toch even naar buiten, niet waar?
Deze keer naar ‘Stad’. Groningen dus.

We zijn met de stads- en Q-bus gegaan, want dat was de gemakkelijkste en vlotste verbinding! Vanaf het Centraal Station (CS) in Groningen liepen we langs het museum met de on-Hollandse kleuren richting de synagoge (Folkingestraat) en zagen daar de affiche van de fototentoonstelling ‘World Press Photo’. Even naar binnen.

Daarna naar ‘het Goudkantoor’ voor ‘de inwendige mens’. ‘Fish and Chips’ met een glas witte wijn en koffie na. Alles smaakte heerlijk.

Over ‘de Markt’ liepen we naar het nieuwe, kolossale gebouw: het Forum. Je weet niet wat je ziet. Het was mistig buiten en binnen druk door nieuwsgierige mensen zoals wij. Binnen was genoeg te zien, maar door de mist zagen we vanaf het dak weinig van de stad. Voor mijn gevoel stonden we op het dak op gelijke hoogte met de haan op het torentje van het oude provinciehuis.
Ik ben benieuwd of het druk blijft in het bijzondere gebouw. Het is te groot.

Nog even naar het Grafisch Museum (GRID) (Sint Jansstraat). Er was o.a. de tentoonstelling ‘Boekbinden’. Met Werkman in ons achterhoofd kwamen we op de afdeling terecht met uiteenlopend werk van Wim Gremmen (Stedum). We zagen daar een herkenbaar triptiek (drieluik) van destijds de tentoonstelling ‘Blik naar Binnen’ (2014) in Stedum.
Op de hoogste verdieping was iemand bezig met het inwrijven van inkt op een ’tekening’ (gravure) in foam. Later werd op een stuk papier een afdruk gemaakt met een pers.

Naar huis. Eerst met de stadsbus naar het CS, waar ‘onze’ bus net zagen vertrekken. De bus werd opgehouden door het busverkeer. Ik tikte tegen het raam waar de chauffeur zat en gebaarde of wij nog mee konden. Hij opende warempel de deur. We moesten wel opschieten, omdat de deur sloot zodra de bus ging rijden.
Het lukte!

Weer thuis voelden wij ons enorm verwend op deze Sinterklaasdag.