Baudet betekent in het Frans: ezel.
Kennelijk heeft deze narcistische, racistische ‘ezel’ de nare gewoonte, of moet ik zeggen: rare behoefte, om dat te willen uitdragen/ zeggen/ laten zien!?
Degenen die denken dat Baudet de persoon is die ons landje kan redden, zijn dat ook ezels?
Stem gewoon niet op een ‘ezel’ (Baudet), maar op iemand met verstand van zaken!
Tot slot nog een paar Franse synoniemen voor Baudet:
Bourrique en âne.
Naar Franse les ging ik in de zesde klas van de lagere school (‘basisschool’).
Mijn ouders hadden van de mogelijkheid gehoord. Zij vonden dat ik die lessen maar moest volgen. ‘Dan wordt de overgang naar de Frans taal niet zo groot,’ zeiden ze.
Na de winterperiode ben ik ongeveer een half jaar, en bijna elke week, op de fiets naar Franse les, die in een school in het dorp werd gegeven, geweest. Er kwamen bijna allemaal kinderen die na de zomervakantie ook naar de MULO zouden gaan.
Of ik wat aan de lessen heb gehad? Geen idee eigenlijk.
Maar toch zal het wel iets geholpen hebben. In elk geval weet ik nog steeds de zin ‘Papa fume une pipe’.
Mijn broer heeft die Franse lessen ook gevolgd. Maar of het aan hem was besteed?
Het beetje Frans dat ik hem ooit heb horen zeggen, was ‘Le soldat est sur la bonne.’
Hij vond dat een prachtige zin.
In de zesde klas van de lagere school – de ‘hoogste’ klas – ging ik naar Franse les. Op de fiets naar een lagere school in het dorp. Volgens mij was ik op dat moment de enige van ‘mijn school’ die naar Franse les ging.
In het lokaal van de school waar de Franse les werd gegeven zaten kinderen die ik nog kende van de kleuterschool.
‘Papa fume une pipe’ was een van de eerste zinnen die ik leerde in de Franse les. Een zin om nooit te vergeten. ‘La bonne’ ook. Mijn broer wist er iets geks over te vertellen met ‘un soldat’.
Op die school zat ook een jongen die ‘verliefd’ was op een meisje uit mijn klas. Hij vroeg mij, of ik af en toe een briefje aan haar wilde geven. Zo heb ik heel wat briefjes voor dat meisje meegenomen. Op de terugweg naar huis las ik stiekem de briefjes. Het waren altijd ‘verliefde woorden’ die ik las. Ik vond het wel grappig, want ik dacht ook: ‘Hij liever dan ik’.
Ik kan mij niet meer herinneren, of ik ooit een briefje aan hem heb moeten geven. ?