Kunst langs de IJssel: de eerste IJsselbiënnale (2017)


We, dat wil zeggen mijn vrouw en ik, hebben een flink stuk – in en zuidelijk van Zutphen en Doesburg – van de mooie kunstroute op de fiets gedaan, met een reisgids en een routekaart met alle locaties, routes, startplaatsen, enz., bij ons.

Anders gezegd: we zijn drie dagen op pad geweest vanuit de omgeving van  Almen, door het prachtige landschap van de Achterhoek en langs de mooiste rivier in Nederland, de IJssel.

Wandelend zie het meest, maar op de fiets zie je ook meer van het landschap, dan wanneer je met de auto, bus of trein gaat. Vaak staan de kunstwerken op bijzondere locaties en binnen de Hanzesteden, op uiterwaarden, bij sluizen, landgoederen en (oude) steenfabrieken. Soms moet je ook naar de overkant van de IJssel. Over een brug of met een pont. Met een pont gaan is altijd leuk.

Je ziet af en toe wonderlijke projecten, maar het zijn kunstwerken die je aan het denken zetten, want er is dit jaar gekozen voor het thema klimaatverandering.

We gaan ook nog een keer in de buurt van Deventer, Zwolle en Kampen langs de IJssel fietsen, of met de auto als het slecht weer is, om daar de kunstwerken te bekijken.

Fietsend over en langs de Hondsrug en door het Hunzedal


De fietstocht was een belevenis, ook al was de route maar 47 km lang.

Het mocht vandaag dan wat fris zijn met wat wind, toch was het fietsen prima te doen.

Niet alleen de glooiingen in het Drentse landschap zijn aansprekend mooi, ook de bossen, de oude bomen langs de vele weggetjes, de kleine buurtschappen en dorpen, de zware keien, de essen met de bijna lege akkers, de (verschillende soorten) schapen, het Hunzedal en de Hondsrug.

We zijn begonnen in Annen, daarna naar Eext, door het grote Staatsbos, Gasselte, Drouwen, naar Borger, terug via Bronneger, Kostvlies, Bonnen, Gieten, Breevenen, naar Annen. Deze veel namen waar we nog nooit van gehoord hadden.

We hebben van deze dag genoten.
Ook van de lunch in Borger: het ‘pruttie’ (stoofpotje) met een glas Grolsch van de tap.

Dag vier van de kunstexpeditie ‘Into Nature’ in Drenthe (slot)


Voor ons was deze dag de laatste van de kunstexpeditiedagen in Drenthe.

DSC06189 (Mobile)Dus maar weer op de fiets, naar Het Loo bij Taarlo voor het (tweede) kunstobject ‘Nu en Ooit’ (ontstaan uit/door een groepje Taarloërs, onder begeleiding van de kunstenaars Joop Striker en Koos Toren en grafisch vormgeefster Sariske Kok) met o.a. figuren van ijzer, afgeleid van foto’s van dorpsbewoners.

dag vierNaar het kunstobject ‘De zolderkamer en Vistrap’ (van Arjen Boerstra) bij het bruggetje over de Drentsche Aa, dichtbij restaurant ‘Liefde van de Drentsche Aa’ bij Schipborg.
Het mysterieuze paard lag in het gras. Stuk.

 

Deze dag moest iets verder gefietst worden voor de kunstwerken, maar dat was niet erg.
Het weer werkte mee.
(De afstand van de route was 38 km.)

Tuinen en kunst bekijken in het mooie ‘Westerwolde’


Van de 22 deelnemende tuinen (met en zonder kunst) hebben we op één dag toch nog vier tuinen fietsend (41 km) bezocht en twee met de auto.

Maar wil je een goede indruk krijgen, dan heb je meer dagen nodig.

Het was een mooie fietstocht in de schitterende natuur van Westerwolde.

De zes tuinen die we zagen, waren prachtig en goed onderhouden.
De ene tuin was nog mooier dan de andere. Wat een werk!

Het zal wel een kwestie van smaak zijn, maar de ‘Kloosterboerderij Bleyendael’ is echt voor de liefhebber, maar zorgde bij ons voor een dieptepunt.
Het is een splinternieuw gebouw en het past daar niet, d.w.z. niet in de omgeving en niet in de natuur. Een zouteloos geheel.

Tijdens de fietstocht was af en toe ook een woning in die stijl te zien, waarvan je dacht:
Hoe bestaat het dat zoiets kan en mag.

Meer informatie? Kijk dan op:
www.westerwolderijgt.nl
en:
facebook.com/Westerwolderijgt

Gisteren I11.04.2016) naar het “Landgoed Heidenheim” van het Drentse Landschap


Wie echt wil, kan genoeg ontdekken. Ook in de natuur. Ik weet het: Voor de één gaat dat gemakkelijker dan de ander, maar niemand maakt mij wijs dat het NIET mogelijk is.

Halverwege Assen en Vries ligt “Land goed Heidenheim”, een gevarieerd gebied, maar jammer genoeg met obstakels als het Noord-Willemskanaal en de A28.

Er zijn aan het eind van het gebied een “landgoed” en “voormalige dienstwoningen” te zien.

“Heidenheim” is een ontginningslandgoed. Ooit met een oppervlakte van 200 hectare.
De voormalige entree van het landgoed bevindt zich langs de Taarloseweg van Assen naar Vries. Twee pilaren markeren het begin van de oude, lange toegangslaan van het voormalige “Landgoed Heidenheim”.
De aanleg van het landgoed begon in 1883.”

De gronden van het landgoed liggen aan beide zijden van het kanaal en de A28, maar naar de andere kant ben ik niet gegaan.

Om van de vele varianten van de natuur in het gebied te kunnen genieten, daarvoor was het nog te vroeg.
Ook de verrekijker had ik best thuis kunnen laten!