Onlangs belde de buurvrouw aan bij ons aan. Zij zei dat er een vogel tegen het raam was gevlogen.Of wij even wilden komen kijken, want zij moest nodig weg. ‘Om 15.00 uur moet ik in het ziekenhuis zijn.’

Wij zijn onmiddellijk gaan kijken. De vogel, een kleine bonte specht, lag er nog steeds, maar wel op ‘apegapen’. De vogel moest daar weg, want hun kat kon best ergens op de loer liggen.

Ik heb de vogel opgepakt, naar onze tuin gedragen en voorzichtig op de bodem van de emmer gelegd; in de schaduw van de boom. Ik voelde de vogel ademen en zag zijn oogjes af en toe opengaan.

Je weet op zo’n moment niet wat te doen. Er was tegen een raam van ons huis ook wel eens een vogel gevlogen. De vogel bleef toen een poosje duizelig liggen, maar was toch vrij snel weer weggevlogen. Maar deze vogel lag na een kwartier nog steeds op de bodem van de emmer!

Ik heb toen de dierenambulance maar gebeld. Best wel gênant, vond ik. De man zei dat het minstens een uur kon duren voordat de vogel zou wegvliegen. Ik moest maar een doek over de emmer leggen. Toen ik zei dat ik de emmer in de schaduw van een boom had gezet, was dat ook prima. Als de vogel na een uur niet weg was gevlogen, moest ik maar weer bellen, dan zou de vogel worden opgehaald.

Tijdens het tweede keer kijken – na drie kwartier! – maakte mijn vrouw snel deze foto:

Nog net op tijd, want daarna vloog de kleine bonte specht weg!

Ook de buren waren blij met de goede afloop.