Gisteravond (22 juni), om ongeveer negen uur, zat een onbekend vogeltje in de tuin op een ‘creatie’ van mijn vrouw. Het was een Zwarte Mees, een van de kleinste vogels in Europa, las ik. Misschien niks bijzonders voor de kenners, maar voor mij was het de eerste keer, en zo dichtbij!
–  De mees vloog in de houder voor een potje met pindakaas. Een ongemakkelijke, maar veilige plek voor het vogeltje. Hij (?) probeerde zelfs te gaan liggen. Mijn vrouw pakte vlug het fototoestel en de verrekijker, maar het was al te donker voor een scherpe foto. Met de kijker zag je ook nauwelijks de kenmerken van het vogeltje.
–  Na tien minuten lag het meesje er nog steeds. Niet te geloven! Zou de mees er misschien ook gaan slapen? Toen het donker werd, was het vogeltje er nog steeds!
–  ‘B&B’, zei mijn vrouw. (Bed en Stoete op sien Sallands.)