Schreeuwers – denk aan Trump e.a. – krijgen bijna altijd, en overal, de meeste aandacht.
Maar waarom is dat zo?
Er zijn – jammer genoeg – voorbeelden te over! Zelfs in het “vrije westen”!
Hoe dat komt?!? Dit is mijn antwoord:
Door de gemakzucht van de kiezers!?!
De mens is van nature volgzaam, een kuddedier.
Is het daarom dat zij zich zo gemakkelijk laten opruien? Dat zij leugens zich zo gemakkelijk als waarheden laten aanleunen? Kortom:
Schreeuwers willen veel macht,
én ook veel geld!
“Als jij alleen maar wilt schelden, dan ben je geen haar betert!”
Dus, dit is iets om goed in je oren te knopen!
Ja, oké, ik voel me machteloos, maar laten alle goedwillende mensen zorgen voor een sterk(er) Europa!
Laat de “vies rijke” en “polariserende” mensen (de Orbánnen, de Trumpen, de Musken, de Netanyahuen, enz.) zich in hun eigen vet gaar smoren!
Dus, niet alleen maar gaan schelden met woorden als: onnozelaars, labbekakken en lapzwansen. Hoe leuk ze ook mogen klinken. 😉
[Het woord lapzwans is een leenwoord uit het Jiddisch, las ik. De overige woorden zijn van Vlaamse oorsprong?]
Zij, die de wereld echt niet beter (willen) maken ga ik hier niet opnoemen.
[Wel lijken het er steeds meer te worden!]
Je wilt nog een voorbeeld van wat ik bedoel/ probeer te zeggen?
In de Deventer Post las ik dat 62 jaar (!) geleden in het IJsselstadion in Deventer het langebaanschaatsen als Nederlandse volkssport definitief is doorgebroken.
In 1966 mocht het IJsselstadion het schaatstoernooi EK allround schaatsen organiseren.
En in 1969 zelfs het WK! Wat later ook in 1973.
Ik las het verhaal en de anekdotes over de oude ijsstadion bij de IJssel, waar overigens nog iets uit die tijd (1962) is te vinden.
Het verhaal herinnerde mij er ook aan dat ik in de winter van 1963 – ik was nog maar net in militaire dienst (lichting 63-4) – samen met mijn partner (we hadden ‘verkering’) naar die ijsbaan ging.
Ik mocht met de auto van mijn vader, een 2CV (een ‘lelijke eend’), en reed naar het dorp Dalfsen waar zij woonde en daar bij mij in de auto stapte.
Nog voor Heino moest ik over een raar, naar stukje zandweg rijden, omdat het bruggetje in de hoofdweg was afgesloten. Waarom weet ik nog steeds niet!
Het waaide behoorlijk, de weg was glad door sneeuwval e.d., en het was erg koud.
In de auto werd het nauwelijks warm. Daarom ook bleef de voorruit aan de buitenkant niet vorstvrij. Af en toe moest ik stoppen om de voorruit schoon te ‘krabben’, d.w.z. ijsvrij maken met de ijskrabber.
Omdat we samen ‘op stap’ waren naar de nieuwe ijsbaan in Deventer stelden de afstand en het koude weer natuurlijk niet veel voor. 😀
Pas jaren later hoorde ik van haar, dat de nieuwe hoge Noren toch niet goed waren bevallen, en dat zij het liefst op haar ‘oude’ Friesche doorlopers had willen schaatsen.
Een Ans Schut is zij niet geworden, en ik geen Erben Wennemars. 😉
… zagen we dit:
Op 13 december jl. heb ik al over het onderwerp “Onderdrukt/behandeld worden als derderangsburgers” geschreven, maar ik kon het niet laten om er nog even op terug te komen. Want ik moest denken aan wat er in WO II gebeurde: sommige vertegenwoordigers van kerken, enz., hielden zich niet stil en uitten zich publiekelijk als er misstanden waren/ gebeurden. Het liep meestal (vaak?) slecht af met die personen. Tijdens een bezoek aan het concentratiekamp Dachau viel mij dat op.
In “mijn krant” las ik dat een predikant bij de Protestantse Kerk Nederland (PKN) het lef had/ heeft om het ingewikkelde conflict tussen Israël en de Palestijnen publiekelijk aan te kaarten.
Ik heb veel eerbied/respect gekregen voor haar woorden las:
“Ik krijg langzamerhand het gevoel dat ik de situatie geen recht doe als ik het woord genocide niet gebruik. Als ik tijdens een kerkdienst bid voor mensen in GAZA, of voor het Israëlische volk, breng je de wereld voor het aangezicht van God. Dat wil ik zo oprecht en eerlijk mogelijk doen. Zonder het woord genocide ging dat niet langer.”
Ook voor haar, deze predikant, was het Amnesty-rapport (“Niet in MIJN Naam”) het omslagpunt over onderwerpen als: “het ontnemen van burgerrechten, het begaan van gruwelheden en het bezigen van dehumaniserende taal”.
Stel, je bent een kind van (bijvoorbeeld) NSB-ers, die geen daders zijn/ waren, maar meelopers, volgers van verkeerde ideeën/denkbeelden; van personen die toevallig, misschien ook door stommiteit, voor deze en andere bewegingen hebben gekozen.
Misschien ook dit: Niet uit overtuiging, maar denkend voor het ‘goede’ te hebben gekozen.
Ik ken namen van dergelijke kinderen. Persoonlijk had ik altijd al een beetje medelijden met deze personen; nog steeds, want het mag toch niet zo zijn dat zij worden gestraft voor daden, ideeën van hun ouders en/of grootouders. Zo ben ik opgevoed!
Het is volgens mij juist prima, en nodig, dat (bijvoorbeeld) oorlogsarchieven (dus ook: digitaal) PAS mogen opengaan als openheid, eerlijkheid en zorgvuldigheid gewaarborgd zijn!
Waarom? Gewoon, omdat de samenleving recht heeft op een goede en juiste toepassing van de privacy(-regels)!
Openheid, eerlijkheid en zorgvuldigheid zijn dus onmisbaar! Er passen geen achterdocht, angst, enz., in of bij!
Wie (beslist) wil ‘neuzen‘ – ook al is het uit nieuwsgierigheid – moet maar naar de studiezaal van, of het Nationale Archief in Den Haag (af)reizen!
Dus zeg ik hier:
punt, uit en basta!