Dichtbij de plek waar gisteren de schapen werden geschoren zagen we deze meikever op de grond:

In mijn jeugd werd een meikever soms in een jampotje gestopt samen met wat eikenbladeren. In de deksel werden een aantal luchtgaatjes gemaakt.
Wij stonden naar de meikever in mijn hand stonden te kijken, toen er net een paar voetgangers voorbij kwamen. Zij hadden onderweg ook al een kever gezien, zeiden ze.
We kwamen over het jampotje kwamen te spreken. De man zei dat hij in zijn jeugd soms een dun draadje om een pootje van de meikever deed.
“De kever bleef zo in een rondje vliegen”, zei hij met een glimlach.

Hieronder een foto van de schapen, die nog geschoren moesten worden:

Wachten duurt altijd lang. Dat geldt ook voor schapen!