De column van Sheila Sitalsing van 27-1-2016


Af en toe spreekt haar column mij aan.

Wat Sheila Sitalsing weet, en wat zij schrijft, over de verhouding tussen ambtenaren en de (politieke) functionarissen is veel. Maar hoe zij dat weet?

Ikzelf heb iets dergelijks meegemaakt. Daarom sprak haar verhaal mij extra aan.

Gelukkig is dat wat ik mee moest maken een poos geleden, maar vergeten kan ik het niet.

Natuurlijk zitten er tussen de ambtenaren ook onredelijke en onhandelbare figuren, ‘rotte appels’, maar over het algemeen gesproken – hoe het tegenwoordig is gesteld, weet ik niet – zullen ambtenaren hun “bazen” volgen, mits …

Ja, mits die “bazen” hun ambtenaren belazeren. Door te zeggen dat zij niet voldoende door hen zijn ingelicht, door hen voor jokkebrokken uit te maken, e.d.

“Waar zij haar column mee begint?” “Met de titel: “Verraad.

“Waarmee zij eindigt?”
Bij verraad zegt de ambtenaar niet meer: “jawel minister”, maar: “dag minister”.

 

De NAM wil Groningen opeens wel mee laten profiteren?


Voor de directeur van de NAM, Gerald Schotman, zijn de kerstdagen helend geweest? Heeft hij zijn zonden overdacht?

NAM

Hij richtte zich in zijn nieuwjaarsboodschap voornamelijk tot de rijksoverheid en stelt o.a. dat “de regio waar aardbevingen diep ingrijpen in het dagelijks leven, recht hebben op een groter deel van de gasbaten.”

 

Dat is heel wat, niet waar?

Ook vindt hij dat Hans Anders, Nationaal Coördinator Groningen, haast moet maken met een opkoopregeling.

Schotman voert de druk op en dat is ook heel wat!

Trouwens, hij heeft heel wat goed te maken, want hij weet – als geen ander – dat het vertrouwen in de NAM ver te zoeken is in de provincie Goningen.