Verhuizen


Voor de zesde keer!

Verhuizen blijkt in de afgelopen jaren veel moeilijker geworden, d.w.z. er is veel meer papierwerk. Hoe dat komt?

Partijen – en dat zijn er nogal wat – proberen zich zoveel mogelijk in te dekken tegen allerlei zaken, denken wij. Duidelijk is wel, dat het onderling vertrouwen in de loop der jaren stukken minder is geworden. Dat is jammer, maar blijkbaar moet het nu zo.

We waren het eigenlijk niet van plan, maar toch hebben we besloten nog één keer te verhuizen. Los hiervan zijn wij al een tijd bezig met het ‘ontspullen’.

In de krant stond laatst het stukje “Weetjes over verhuizen”. Een drietal ‘weetjes” heb ik overgenomen:

  • Een gemiddeld mens wisselt vaker van huis dan van bedpartner;
  • 40% van de mensen die verhuisd zijn voelt zich pas thuis in hun nieuwe huis zodra ze geen post meer ontvangen van de vorige bewoners;
  • Ruim 50% van de koppels die een huis koopt, ervaart hiervan erge stress.

Verhuizen met een ponywagen (nummer 57)


En met een pony als ‘trekpaard’.
–  De allereerste keer ben ik met een pony en een ponywagen met spullen naar ons eerste huis gereden, maar ik ben er niet gekomen.
–  We hadden van de gemeente een woning toegewezen gekregen en konden gaan trouwen. Dat was zo de gewoonte in die tijd. We hadden al heel wat spullen voor het nieuwe huis gekocht en ‘opgeslagen’ op de zolder van de woning van de ouders.
–  Nu was het dan zover om deze dingen van de zolders te halen en ze een plek geven in het ‘eigen’ huis. We mochten de pony en de ponywagen van mijn grootvader gebruiken. De pony werd ingespannen en daar ging het met de (eerste) lading. Maar de pony was zo onhandelbaar dat ik niet eens bij het huis ben gekomen. Wel in het weiland waar hij normaal gesproken liep. Het beest wilde niet meer voor- of achteruit! Ik heb de pony uitgespannen en in ‘zijn weiland’ achtergelaten. Met de ponywagen achter mij aan ben ik naar de nieuwe woning gelopen. Zo zijn alle spullen opgehaald. ?