Dat doet, of deed, het MOA. Er hing toen wij er met ons tweeën waren – misschien hangt de machine er nog op die plek – een tweepersoons-heli in dat museum in NYC (VS). (Het was heel bijzonder om te zien, al was het dan in 2009, een poosje geleden dus. In elk geval was het een prachtig gezicht!!!) [Ik zou best nog wel een keer naar dat museum willen gaan, maar dan liever NIET met een vliegtuig.]
Deze twee werken hebben Ieke van der Wal en ik uitgeruild.
Het eerste werk is door hem gemaakt – hangt nu bij mij thuis aan de muur – en het tweede door mij (MARTIEN).
De uitruiling hebben wij onlangs gedaan, kort na ons bezoek aan het Drents Museum in Assen.
Ally en ik ontmoetten haar tijdens de vakantiereis in 2008 (!) in Denemarken op de camping bij Roskilde, dichtbij de stad met de ooievaars.
Zij was op ‘werkvakantie’, denk ik, en reisde – samen met haar vriend, partner? – in een soort van bestelauto, die was ingericht als een campertje, door Europa om het middelpunt in bepaalde landen te gaan ontdekken.
Dit alles heb ik onthouden van de ontmoeting van toen. Ik herinner mij ook dat wij de niet opgebruikte internetkaart aan haar hebben gegeven.
Haar naam? Esther Kokmeijer lazen we in de reisgids van de IJsselbiënnale 2021.
Op het land langs de IJssel, aan de rand van Deventer, heeft zij een tijdelijk kunstwerk gerealiseerd met een doorsnede van zes meter. Het heeft haar o.a. geïnspireerd op het ronde gat in de koepel van het beroemde gebouw het Pantheon in Rome, las ik.
Het ringvormige, blauwkleurige – ook een inspiratie – bouwwerk is op drijvers geplaatst, opdat het bij hoog water van de IJssel blijft drijven.
Haar bouwwerk staat op de plek, genummerd X 14 (zie de routekaart).
“Hij kan het niet laten!”
“Klopt!”
Samen zijn we naar Kasteel het Nijenhuis (bij Heino) gefietst om er de mooie tuin en de beelden te gaan zien. (Het mocht weer, maar dat was dus niet de reden.)
Eerst moesten we via Museum de Fundatie (in Zwolle) E-Tickets bestellen, thuis uitprinten en de Museumkaarten meenemen.
De meeste beelden, die er nu staan, kenden we al, maar er waren ook ‘nieuwe’.
Zelfs met andere nummers, want het beeld dat nummer 18 had, was nu met het nummer 13 ‘gezegend’. Er rust blijkbaar geen zegen op het kunstwerk.
Twee mensfiguren. De sokkel maakt deel uit van de compositie!
Op de fiets was het naar de beeldentuin slechts 20 km. Bijna in één rechte lijn (richting het Noorden) kwamen we er.
Om die dag 40 kilometer te gaan fietsen vonden wij geen probleem!
( www.museumdefundatie.nl en: www.beeldenaanzee.nl )