Tag archieven: kunst

Er even een paar dagen tussenuit

Geplaatst op door

Eerst reden we samen naar het ‘Hoge Noorden’, naar ‘Museum Möhlmann’ in Appingedam.

Het moet hier toch gezegd worden: het is wel een paar uur autorijden, maar dan heb je ook wat. Dan krijg je iets moois te zien. Dan heb je waar voor je geld!

Het was dus weer genieten, opnieuw een bijzondere belevenis, een beleving van de bovenste plank!

Daarna zijn we naar Roden gereden, waar we de nacht hebben doorgebracht, omdat we de volgende dag naar ‘Museum Nienoord’ in Leek wilden gaan voor de expositie ter ere van de 80ste verjaardag van Matthijs Röling.

Het was die dag behoorlijk fris buiten, maar dat mocht de pret niet drukken, want we zagen een prachtige tentoonstelling! Wat wij aan kunst – met een hoofdletter K – te zien kregen, was werkelijk een openbaring voor ons! We zagen veel en prachtig werk van de jarige kunstenaar, maar ook prachtig werk van zijn kunstvrienden. Ook was er een buitengewoon mooie en interessante film te zien. (Niet te missen voor hen die nog gaan kijken.)

 

Dit is uiteindelijk mijn ‘Morandi’ geworden

Geplaatst op door

Het lukte mij in 1x om dit tafereel te schilderen. Binnen een paar uur zelfs.
(Ongelooflijk, niet waar ???)

“Soms heb je van die dagen.”, denk ik ondanks dat dan maar. 🙄

In elk geval ben ik best wel tevreden met het resultaat.
(Het is gewoon een kwestie van veel oefenen en niet bang zijn. Wat een ander ervan vindt, dat hoor ik misschien wel een keer.)

[PS: “Het lukt je vast wel‘, meldde zich onlangs een MM’er.]

Mijn 'Morandi'.

Dit is gistermorgen mijn ‘Morandi’ geworden.

 

Remco Campert is niet meer. Onlangs is hij overleden.

Geplaatst op door

Remco Campert (1929-2022) was een veelzijdig schrijver.
‘Eerst dichter en dan pas schrijver,’ zei hijzelf.

Paulien Cornelissen had jarenlang Camperts gedicht Lamento op een papiertje geschreven in haar portemonnee gedaan, las ik in de krant.
Sander Donkers ‘moest hard slikken’ toen hij dat gedichtje via haar te lezen kreeg. Ook dat stond in dezelfde krant.

Het gedicht ‘Lamento’ uit Dichter (1995) is veel langer?

Alleen de volgende regels had zij waarschijnlijk op haar briefje staan!?

‘Langs het lange diepe water dat ik dacht
Dat ik dacht dat je altijd maar
Dat ik dacht dat geluk altijd maar

Dat altijd maar het licht roerloos in de middag
Dat altijd maar het middaglicht je okeren schouder
Je okeren schouder altijd in het middaglicht’

Gisteren ben ik zijn roman ‘Het leven is vurrukkulluk’ gaan lezen. Ik vind het een ‘luchtig’ verhaal, maar wat er achter die ‘luchtigheid’ allemaal schuil gaat?

‘Lezen is in elk geval vurrukkulluk.’