Deze keer heb ik een vijftal tomaten – ook al lust ik ze zo niet – in de stijl van Qiang Huang geschilderd.
Al lust ik dan geen rauwe tomaten, wel lust ik er soep van. Of een Bloody Mary. 😀
Waarom wordt er niet echt geluisterd?
In de krant van afgelopen zaterdag stond gekopt:
In Israël is een groot gebrek aan rationeel denken
Nadat ik het bericht gelezen had, dacht ik: Waarom wordt er niet echt geluisterd naar wat Gideon Levy te zeggen heeft? Waarom wordt deze journalist gehaat? Waarom heeft het Israëlische leger hem meerdere keren beschoten? Waarom wordt er door verschillende Israëlische ministers geëist dat hij in de gaten moet worden gehouden? Waarom hebben zijn landgenoten gedreigd hem in elkaar te zullen slaan?
Aan ‘links’ en ‘rechts’ denken doe ik niet mee. Wil ik ook niet. Mij gaat het om: oprechtheid, eerlijkheid, empathie, enz., van de mens. Het gaat mij dus echt niet om dat verrotte geld, machtsvertoon, machtswellust, of wat nog meer rottigheid!
Wel had ik nog een andere, sombere gedachte. Onlangs nog. Waarom hebben mijn ouders, grootouders en andere leden van de familie zich voor, in en na WOII ‘uitgesloofd’ voor andere medemensen? Met gevaar voor eigen leven! Ook dacht ik: waarom zijn de namen van mijn grootouders opgenomen in Yad Vashem (Jeruzalem)?
Ja, waarom, waarvoor?
Mijn ouders dachten na het einde van WOII dat alles beter zou worden. Dat gebeurde dus niet, zeiden zij! Binnen de kortste keren brak er ergens op de wereld toch weer een oorlog uit.
Het deugt natuurlijk van geen kanten wat Hamas tot nu toe heeft gedaan in/met Gaza, maar hetzelfde kun je ook zeggen/vinden van diverse regeringen van Israël, van sommige van zijn ministers, van bepaalde legerleiders, rabbijnen, enz.
Héél jammer. Jammerlijk ook!
Weer een paar dure panda’s terug naar China
In Nederland is het al gedaan. Een jong is weggebracht, maar de ouders mochten blijkbaar blijven.
Deze keer gaan er twee panda’s uit Schotland helemaal terug naar China.
Het doel van de verplaatsing van panda’s uit China naar Nederland en Schotland: baby’s maken voor het panda-nageslacht. In Schotland is dat dus mislukt.
Maar wat gebeurt er met de ‘aaibare beesten’ als zij weer in China zijn? Gaan ze terug de natuur in? Komen ze misschien in de shredder terecht? Of in een slachthuis misschien?
Het vele geld dat aan China betaald moest worden voor deze beesten, had veel beter besteed kunnen worden.
Maar dat wil niemand weten/ horen. 🙄
Een toevallige, bijzondere ontmoeting in de buurt
Ally en ik liepen na het boodschappen doen naar huis toen we hem op een afstandje, in de buurt van een hoge flat, naar zagen wandelen. Hij droeg een tas. Toen hij dichterbij kwam, herkende ik hem direct, maar zijn naam wist ik mij op dat moment niet te herinneren.
“Hé, ik ken jou! Goedendag. Hoe gaat het?“, zei ik.
“Dag. Ik ken jullie ook. Goed.“, antwoordde hij.
We stonden stil en maakten een praatje met elkaar.
Hij, 88 (!) jaar, vertelde: “Ik ben onlangs verhuisd naar die flat daar. Dat moest ik van mijn kinderen. Dat heb ik ook gedaan, maar ik ben er, qua wonen, op achteruit gegaan, want de woning is kleiner. Bovendien moet ik aan huur honderd euro meer betalen. Mijn vriendin woont nog steeds in de flat waar ik eerst woonde. Wat denken jullie waar ik slaap?”
Een strijdpunt, twistpunt, in de familie?
Nog een mooie van Peter van Straaten: 
“Laat je door niemand afleiden!”
“Hoe oud je ook bent!”
