De column van Sheila Sitalsing van 27-1-2016


Af en toe spreekt haar column mij aan.

Wat Sheila Sitalsing weet, en wat zij schrijft, over de verhouding tussen ambtenaren en de (politieke) functionarissen is veel. Maar hoe zij dat weet?

Ikzelf heb iets dergelijks meegemaakt. Daarom sprak haar verhaal mij extra aan.

Gelukkig is dat wat ik mee moest maken een poos geleden, maar vergeten kan ik het niet.

Natuurlijk zitten er tussen de ambtenaren ook onredelijke en onhandelbare figuren, ‘rotte appels’, maar over het algemeen gesproken – hoe het tegenwoordig is gesteld, weet ik niet – zullen ambtenaren hun “bazen” volgen, mits …

Ja, mits die “bazen” hun ambtenaren belazeren. Door te zeggen dat zij niet voldoende door hen zijn ingelicht, door hen voor jokkebrokken uit te maken, e.d.

“Waar zij haar column mee begint?” “Met de titel: “Verraad.

“Waarmee zij eindigt?”
Bij verraad zegt de ambtenaar niet meer: “jawel minister”, maar: “dag minister”.

 

Naar Galerie Warenhuis VanderVeen in Assen


Wij zijn er geweest, we hebben er gekeken, maar we zijn deze keer niet juichend weggegaan.

Waar heb je het over!?”
Over het werk van de leden van het Drents Schilders Genootschap wat daar te zien is.”

Niet om de expositie “Het Drents Schilders Genootschap en/in de Kunstuitleen” af te kraken, maar wat we te zien kregen, waren naar onze mening géén topstukken .

Sorry, maar we hebben mooiere, sterkere en interessantere stukken gezien van deze kunstenaars. Dat vonden wij erg jammer.

De deelnemende kunstenaars: Jan Bos, Lydeke von Dülmen Krumpelmann, Sake Elzinga, Evert van Fucht, Albert Greving, Alfred Hafkenscheid, Herman Kolker, Arend Kuiper, Rita Lentz, Mark Lisser, Jan van Loon, Mariet Schedler en Geert de Weerd.

20160126_151644 (Mobile)

Israël is weer onterecht boos?


Woedend was Israël op het besluit van de Europese Commissie (EC) om producten van de (illegale) Joodse nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever (door Israël bezet) herkenbaar te maken met een etiket.

Misschien een vreemd besluit van de EC, maar om nu te stellen:

Made in Israël?

21701704-Made-In-Israel-red-stamp-Stock-Photo (Mobile)
De Westbank is niet Israëlisch; dus kan/ past Made in Israël niet.

Nu blijkt, las ik in de krant, dat woningen worden verhuurd in de illegale nederzettingen op de door Israël bezette Westbank is Israël opnieuw boos.

Investeerders, verhuurbedrijven en “mijn ABP” hebben niks te maken op de (nog steeds door Israël bezette) Westbank.

Dat het ABP, direct of indirect, met (ook mijn) centen steun geeft aan de kolonisten in de illegale nederzettingen, vind ik onjuist.

Het ABP moet zich uit het door Israël bezette gebied terugtrekken, want het heeft daar niets te zoeken.
Maar dan ook niets!

 

 

Ook naar het nep-referendum op 6 april 2016?


Wie weet (al) waar het bij het Oekraïne-referendum precies over gaat?
Wij (mijn vrouw en ik) niet.

Maar los daarvan ben ik sowieso tegen deze vorm van referenda, want wat heb je aan een uitslag waaraan de Tweede Kamer zich toch niet houdt, of hoeft te houden?
Niets toch zeker!

En stel dat de meerderheid voor een NEE is, wat gebeurt er dan? Zal Europa zich ook maar iets aantrekken van de uitslag in/van dat grote Nederland?
Vast niet.

Dus: weggegooid geld?
Ja, geld dat beter besteed had kunnen worden.
Maar daar zijn wel meer voorbeelden van bekend.

Conclusie:
Mijn vrouw en ik doen NIET mee aan het Geenstijl-referendum op 6 april a.s.

roos