Een (te zwarte?) kijk op ….


  • Laten we het Sinterklaasfeest (lees: kinderfeest) maar direct afschaffen. Al dat misselijkmakende gedoe en gezeur over Zwarte Piet! Het is kinderen echt niet uit te leggen. Het verpest de goede bedoelingen van dat feest. Een kinderfeest met alleen een Sint kan niet. (Waar bemoeien die volwassenen zich mee. Zij die de hetze tegen Zwarte Piet zijn begonnen en steunen moesten zich de ogen uit de kop schamen.)
  • Politici bedonderen hun kiezers telkens maar weer. Stuk voor stuk zijn het huichelachtige mensen. Vast niet iedere politicus, maar je hoort ze niet of nauwelijks. In elk geval te weinig. (Wat vreemd is? Zij worden steeds maar gekozen. Onbegrijpelijk, toch?)
  • Behalve de vluchtelingen moeten alle ‘veiligelanders’ (een nieuw woord voor personen die geen recht hebben op asiel?) – en liefst zo snel mogelijk – het land worden uitgezet. (Het maakt niet uit op welke manier dat gebeurt. Als het maar snel gaat.)
  • Israël en Palestina: dat is water en vuur, Koran tegen OT, dezelfde God. (Dat wordt dus nooit wat! Gerdi Verbeet zei: ‘Er zijn nog te veel anti-Joodse incidenten in Nederland.’ ???)
  • Wat hadden Trump en zijn etalagepop, Melanie, zondag in Parijs te zoeken? Was het eigen belang? Een verplicht nummer? (Er waren wel meer van dat soort mensen bij de herdenking aanwezig, bijvoorbeeld Poetin en Erdogan.)
  • Formule-1 in Zandvoort of in Assen? (Een duidelijk antwoord? ZANDVOORT. Dan prins Bernhard ook rustig slapen. Maar het beste zou zijn: helemaal geen snelheidsduivels en herriemakers in Nederland.)

Kunstmaand Ameland 2018


De kunsteditie Ameland heeft dit jaar als titel: ‘Verbinding’. Het thema voor de kunst is ‘Ameland Verbindt’. ‘De zee zal ook dit jaar voor de verbinding zorgen tussen kunst en Ameland’ laat het programmaboekje ons weten.

Wat ons beiden in het bijzonder aansprak?

In Buren:
Het glaswerk van Lotta Söder, de route en de landschapskunst in de Kooiduinen en de schilderijen van Sabine Böhme.

In Nes:
De keramiek van Marjan Schaap, het glaswerk van Asa Jungnelius en Mattias Stenberg, het bijzondere werk van Mariëlle Buckinx, het glaswerk van Timo de Smet, de beelden van Hendrike Huijsmans en het viltwerk van Truus Huijbregts.

In Ballum:
De schilderijen van Jan Epping, het werk van Dirk Keegstra, de foto’s van Brigitte de Langen, het glaswerk van Svend Holst-Pedersen en Jan Hooghiemstra.

In Hollum:
De foto’s van Ellen de Vries en Anders Nils, het textiele werk van Maria Ray Johansson en Miriam L’Herminez, de sieraden van Hennie Broers en Koen Jacobs, het keramische werk van Joke Visser, een installatie van Theodora Plas, werk van Guus Hellegers, grafische werken (met topgrafici als Siemen Dijkstra, Reinder Homan en Grietje Postma) en de foto’s van het Centrum voor Prentkunst en beelden van Christoph Fischer.

Ook dit jaar was het weer ‘een schot in de roos’ wat betreft de kunst. Wat een organisatie moet dat (weer) geweest zijn!
De midweek op Ameland was snel voorbij. Het onderkomen, het eten, het weer, enz., was weer als vanouds.

Ook op Ameland kun je zomaar een bekende tegenkomen, want in Hollum hoorden we een stel lachend tegen een ander stel zeggen:
In november op Ameland hoop je toch niemand uit Enschede tegen te komen.’ 😊

Wat we o.a. hebben gezien:
(Overbodig om te zeggen, denk ik, maar door op de foto’s te ‘klikken’ worden ze groter.)

Bijzondere dagen: gisteren en vandaag

Er gebeurt van alles en nog wat, maar wat ik gisteren en vandaag dacht en nu nog steeds denk, zal ik vertellen.
–  Gisteren werd herdacht dat in 1989 de Berlijnse Muur viel en dat duizenden Oost-Berlijners geen strobreed in de weg werden gelegd toen zij door de doorlaatposten kwamen. Het mag dan een poos zijn geleden, toch was en blijft het een bijzondere en gedenkwaardige dag. Een hoogtepunt in het leven van heel veel goedwillende mensen. Van de muur is niet veel meer over. Dat is jammer. Maar Duitsers schijnen goed te zijn in het camoufleren. Stukjes van de muur waren later zelfs als souvenirs te koop. Misschien nog steeds?
–  Dan nu vandaag. Mijn jongste zoon zit momenteel in het vliegtuig van Tokio naar Schiphol. Een vlucht van twaalf uur! Mij niet gezien. Maar vandaag komt hij terug, samen met een goede vriend, van een reis waarvoor zij jaren hebben gespaard.

Ex-keizer Wilhelm II was toch een oorlogsmisdadiger?

Waarom gaf Nederland de ex-keizer Wilhelm II van Duitsland na de Eerste Wereldoorlog onderdak? Wat had hij eigenlijk in Nederland te zoeken?

Ik heb dat nooit goed begrepen. Was dat wellicht vanwege het feit dat hij familie was van het koningshuis? Was het weer dat smerige geld? Ook deze periode is ongetwijfeld een zwarte bladzijde in de Nederlandse geschiedenis. De man had door de geallieerde mogendheden, die aan deze vreselijke oorlog hebben deelgenomen, veroordeeld moeten/ kunnen worden. Maar nee, Nederland moest hem, deze arrogante kwast, zo nodig ballingschap (onderdak) verlenen.

Tja, maar WAAROM?

Geef mij maar patat met een kroket


Na het bekijken van de ‘landschapskunst’ in de Kooiduinen op Ameland zijn mijn vrouw en ik een hapje gaan eten in ’t Koaikershuus. Snert met roggebrood en katenspek hebben we gegeten. Super lekker was het!

Mijn vrouw ving een gedeelte van het gesprek op tussen de restauranteigenaresse en een bezoeker. Zij weet heus wel dat het niet netjes is om mee te luisteren, maar dat gesprek was te leuk om niet verder te vertellen.

Haar Oma, vertelde de vrouw, is 92 jaar oud en komt elke zondagavond in het restaurant gezellig een hapje eten. Zij is dol op patat met een kroket. Haar echtgenoot (de restauranteigenaar dus) had voor haar een maaltijd met eendenborst klaargemaakt. Het gerecht had de hele dag staan pruttelen. Oma zei na het eten tegen hem: ‘Het smaakte heerlijk, maar geef mij maar patat met een kroket.’