Op de uitkijktoren in ‘De Onlanden’


Via Eelde en Peize naar het natuurgebied ‘De Onlanden’, vlakbij de stad Groningen.

Er was daar gelukkig weinig verkeer. Maar weinig wandelaars, hardlopers, fietsers en personenauto’s te zien. De zon scheen. Het waaide behoorlijk. Dat dus wel. Het doel was ook om de nieuwe uitkijktoren, 26 m hoog, te bekijken en te beklimmen.

Toch vinden wij de uitkijktoren aan de zuidkant van het ‘Fochteloërveen’ interessanter, mooier ook. Hij is wel acht meter kleiner. De toren ziet eruit als een gedraaide zeven en heeft de bijnaam ‘de Periscoop.

‘De Onlanden’ – een oud veenmoeras en veenweidegebied, en met een hoeveelheid geschiedenis – is een tijdje geleden teruggegeven aan de natuur.
Een prachtig gebied. Drentse beken stromen er doorheen en het zal zich wel tot een soort moeras ontwikkelen.

Het resultaat van de veranderingen is vanaf de uitkijktoren al goed te zien. We hoorden overal het gezellige geluid van ganzen.

    

De jacht moet worden afgeschaft


Het jagen is weer ‘in trek’ tegenwoordig.
Zelfs bij de vrouwen, wat dat dan ook mag betekenen.

Zelf heb ik niets met jagen.
Als tiener mocht ik een keer meedoen als ‘drijver’, d.w.z. dat je veel lawaai moest maken door met een stok tegen de takken van bomen en struiken te slaan, met de andere drijvers naar een bepaalde plek moest lopen en daar wachten tot je het sein kreeg ‘dat alles veilig was’. Een hoge meneer – in dit geval de rentmeester uit het dorp waar ik woonde – zat ergens aan de bosrand op een soort stoeltje, met zijn jachtgeweer in de hand, om op het opgedreven wild te kunnen ‘knallen’.
Wat precies de lol van dit alles was, weet ik niet.
Het heeft diepe indruk op mij gemaakt. Dat wel, maar ik heb er daarna nooit meer aan meegedaan.

Waarom ik dit vertel?
 Ik las in de Volkskrant (van 22.12.2016) de reportage over de neergeschoten zeearend in het Friese natuurgebied ‘de Lindevallei’ bij Wolvega en dat roofvogels, blijkbaar vooral in Friesland, enorm te lijden hebben van vervolging, t.w. door verstoring, het vernielen van eieren, afschot of vergiftiging.

Wie doet nou zoiets?
De gevraagde jagers wisten weer van niks (natuurlijk).

 

De Schotse Hooglanders kunnen weer ‘naar huis’


Schotse Hooglanders kunnen door de komst van de heidekoeien weer ‘naar huis’. Terug naar Schotland. Met dank voor de bewezen diensten.

imagesDat zal vast niet gebeuren, maar heidekoeien zijn ideaal voor de heide.
Ze vertrappen de heide niet en zijn stukken lichter dan andere koeien. Maar er zijn meer voordelen.

In de provincie Drenthe grazen momenteel al heidekoeien in het natuurgebied de Drentsche Aa, in het Balloërveld en op het Mantingerveld.
Het is de bedoeling dat op het Dwingelderveld ook heidekoeien komen grazen.

De heidekoe was lange tijd niet meer in Nederland te zien, maar door het fokprogramma in Denemarken is deze (bijzondere) koe weer in Nederland (terug).

Heidekoeien blijken veel te kunnen eten. Ook ‘wat boom wil worden’, zoals eik en beuk, waarmee wordt voorkomen dat de ‘velden’ in een bos veranderen.
Voor de struiken zijn de heidekoeien ook goed. Dit in tegenstelling tot de ‘ruwe’ Schotse Hooglanders.

Heidekoeien blijken ‘winterhard’ te zijn, maar dat zijn de Hooglanders ook.
Welke soort winter wordt bedoeld, is mij niet duidelijk.

Wat mij betreft: Laat de heidekoeien maar in de plaats van de Schotse Hooglanders komen grazen.