Mijn kleindochter heeft de zwemdiploma’s A en B behaald. Ze was er heel blij mee en ook blij verrast. Twee diploma’s tegelijk. Best wel knap van haar.

In mijn jeugd waren (blijkbaar) geen zwemdiploma’s nodig, maar mijn ouders vonden het nodig dat ik het zwemmen moest leren. Dat gebeurde zo: eerst thuis ‘droogzwemmen’ op de keukenvloer, Dan op de keukentafel, totdat mijn vader zei, dat ik het maar eens in het water van de (Overijsselse) Vecht moest gaan ‘proberen’.

Op een zomerse zondagmiddag gingen wij, mijn ouders, mijn broer en ik, naar deze rivier Bij van het dorp. Mijn vader had een lang stuk touw meegenomen en mijn moeder het fototoestel.

Toen we op EEN ‘goede’ plek waren, moest ik op de kant van de rivier nog een tijdje ‘droogzwemmen’, waarna mijn vader een Gedeelte van het touw om mijn middel knoopte en de rest in zijn hand hield. Ik moest voorzichtig in de rivier stappen. Ik voelde het water stromen. Opeens was er geen ‘grond’ meer onder de voeten. Ik maakte de slagen die ik tijdens het ‘droogzwemmen’ had geleerd. En Warempel, het ging. ik kon zwemmen. Mijn vader liep mee op de oever met het eind touw in de hand.
‘Het gaat prima’, riep hij vanaf de oever. ‘Nog even een stukje zwemmen, keren, terug en dan uit het water komen.’