Heeft het nog zin om 4 en 5 mei te gedenken, te vieren?

Van mijn ouders weet ik mij te herinneren, dat zij dachten dat na de oorlog (WO II) alles anders en beter zou worden. Niet enkel in Nederland.
‘Wat er in die vijf oorlogsjaren is gebeurd, dat mocht nooit weer gebeuren.’
Vrij snel dachten zij er anders over. Ze hebben na de oorlog nog een tijdje Het Parool gelezen. Een ‘verzetskrant’. Van de Telegraaf moesten zij niets hebben. Dat was een ‘verkeerde’ krant.

Maar wat hebben de (meeste?) mensen van al die uit- en toespraken geleerd? Bar weinig, volgens mij.
In elk geval niet wat de bedoeling was en is van al die ‘lessen’.

Vanavond (4 mei) is er ook de aangrijpende film ‘The boy in the striped pyjamas’ (om 20.30 uur op Net 5) te zien. (Het boek is geschreven door John Boyne.)
Kort gezegd gaat het over een zoontje van een concentratiekampcommandant die bevriend raakt met een joods leeftijdsgenootje, gescheiden door de omheining van prikkeldraad van het kamp.