Vanmorgen vroeg was ik getuige van een ‘ramp’. Echt waar: een ‘natuurramp’. Een onnatuurlijke welteverstaan..

Ik was net bezig om het raam van de logeerkamer op een kiertje te zetten, toen ik een eekhoorn met grote snelheid uit de boom, voor ons huis, zag rennen, de straat op.
Maar laat er nou net, op hetzelfde moment, een auto langs komen?
Het beestje werd aangereden door de auto. De bestuurder heeft misschien niets gemerkt, gezien of gehoord. Het maakte dus ook niet (meer) uit dat hij veel harder reed dan de toegestane 30 km p/u!

Ik zag het beestje snel ronddraaien op de straat. Misschien wel tien keer! Werkelijk waar: het was een naar gezicht. Daarna lag het mooie diertje stil. Dood. Morsdood.

Toen heb ik de dode eekhoorn, die inmiddels aan de kant van de straat, in de berm was gelegd, bij zijn (mooie) pluimstaart gepakt en het beestje naar het ‘boerenbosje’ achter ons  gebracht. Ally heeft er eerst nog even een foto van had gemaakt. Ook hoorde ik haar zeggen: ‘Dan hebben andere dieren er ook wat aan.’