Briefjespostbode (nummer 60)


In de zesde klas van de lagere school – de ‘hoogste’ klas – ging ik naar Franse les. Op de fiets naar een lagere school in het dorp. Volgens mij was ik op dat moment de enige van ‘mijn school’ die naar Franse les ging.

In het lokaal van de school waar de Franse les werd gegeven zaten kinderen die ik nog kende van de kleuterschool.

Papa fume une pipe’ was een van de eerste zinnen die ik leerde in de Franse les. Een zin om nooit te vergeten. ‘La bonne’ ook. Mijn broer wist er iets geks over te vertellen met ‘un soldat’.

Op die school zat ook een jongen die ‘verliefd’ was op een meisje uit mijn klas. Hij vroeg mij, of ik af en toe een briefje aan haar wilde geven. Zo heb ik heel wat briefjes voor dat meisje meegenomen. Op de terugweg naar huis las ik stiekem de briefjes. Het waren altijd ‘verliefde woorden’ die ik las. Ik vond het wel grappig, want ik dacht ook: ‘Hij liever dan ik’.
Ik kan mij niet meer herinneren, of ik ooit een briefje aan hem heb moeten geven. ?