‘In dank aanvaard‘ zou ik ook gezegd hebben, als het mij overkwam. Wat ik bedoel?

Nou, het Drents Museum heeft onlangs een grote collectie werken van de kunstenaar Matthijs Röling (1943) gekregen van Cees Röling, een achterneef van de kunstenaar, en Ad Adriaansen. Als schenking! Vandaar ook, denk ik, de keuze van het museum voor de titel van de tentoonstelling.

Matthijs Röling is een van de eerste Nederlandse kunstenaars die besloot terug te keren naar de figuratieve kunst en niet naar de abstracte en conceptuele kunst van zijn tijd.

Hij wordt wel de jongste van de oude meesters genoemd. Misschien omdat hij iets toevoegt aan de ambachtelijke perfectie van de oude meesters!?

Al in 1965 was in het Drents Museum zijn eerste museale tentoonstelling te zien. Hij was toen 22!

Omdat mijn vrouw en ik grote bewonderaars zijn van zijn werk zijn wij vandaag naar de tentoonstelling geweest. De film over hem hebben we ook gezien en is heel mooi gemaakt. Net een ‘levend schilderij’.

[Het veelzijdig, indrukwekkend werk van en de mooie film over Matthijs Röling is t/m 30 juni a.s. te zien op de afdeling Hedendaags Realisme in het Drents Museum.]