Ally en ik liepen na het boodschappen doen naar huis toen we hem op een afstandje, in de buurt van een hoge flat, naar zagen wandelen. Hij droeg een tas. Toen hij dichterbij kwam, herkende ik hem direct, maar zijn naam wist ik mij op dat moment niet te herinneren.
“Hé, ik ken jou! Goedendag. Hoe gaat het?“, zei ik.
“Dag. Ik ken jullie ook. Goed.“, antwoordde hij.

We stonden stil en maakten een praatje met elkaar.

Hij, 88 (!) jaar, vertelde: “Ik ben onlangs verhuisd naar die flat daar. Dat moest ik van mijn kinderen. Dat heb ik ook gedaan, maar ik ben er, qua wonen, op achteruit gegaan, want de woning is kleiner. Bovendien moet ik aan huur honderd euro meer betalen. Mijn vriendin woont nog steeds in de flat waar ik eerst woonde. Wat denken jullie waar ik slaap?”