Slim van China

De ‘lieve, schattige’ reuzenpanda’s in Ouwehands Dierenpark hebben ‘opdrachten’ meegekregen.

Wat ik hiermee bedoel te zeggen? Ze moeten het imago van China verbeteren en het liefst ook belangrijke handelscontracten binnen zien te halen.

Daarbij komt bovendien dat de panda’s Wu Wen en Xing Ya door China in bruikleen zijn gegeven!

Slim van de Chinezen, niet waar? (Ook) de ‘Hollanders’ zijn er ingetrapt!

Wie een panda wil, moet jarenlang geslijm en (politiek) gelobby willen. Sinds de jaren tachtig doet China deze dieren niet meer cadeau, maar gaat het om ‘bruikleen’ voor tien of vijftien jaar.
Nakomelingen blijven (altijd) in bezit van China.

Aan de komst van beide panda’s ging ruim zeventien jaar gelobby van o.a. het dierenpark vooraf. Ook Wim Kok, Jan-Peter Balkenende en Mark Rutte hebben de pandakwestie bij de Chinezen bepraat. In 2002 en 2011 zette Peking de pandagesprekken op een laag pitje omdat Nederland toen een importverbod instelde voor Chinese garnalen en twee mensenrechtenprijzen uitreikte aan Chinese dissidenten. Pas in 2015 kon de directeur van Ouwehands Dierenpark in Rhenen een contract sluiten waarmee Xing Ya en Wu Wen naar Nederland konden komen.

In de periode dat de pandapapieren werden getekend zijn er wel handelscontracten afgesloten, maar die vormen een toevallige bijkomstigheid. Nederland is van strategisch belang voor China. De haven van Rotterdam vormt een belangrijke logistieke schakel in Chinese toekomstplannen. Daarnaast hebben Nederlanders veel kennis over voedselveiligheid, een gebied waar de Chinezen zelf mee worstelen, en bosbouw.’ Aldus een onderzoeker.

Over slim zijn gesproken!
De panda’s zijn een prijzig Chinees ‘cadeau’. Ouwehands Dierenpark moet jaarlijks bijna 1 miljoen euro aan China betalen en heeft zeker 7 miljoen in het verblijf van Xing Ya en Wu Wen moeten inveateren. Daarnaast kost de verzorging van beide panda’s zeker een half miljoen euro per jaar!

Om een lang verhaal kort te maken:
Dom, dom, dom!

Het lijkt wel, of de wereld steeds gekker aan het worden is


Rusland is met een ‘charmeoffensief’ bezig om ervoor te zorgen dat men (de ‘vrije’ wereld) het vertrouwen terugkrijgt in de Russische sport.

Hiervoor is zelfs de ‘vijand’ benaderd, want er is een Amerikaans pr-bureau ingehuurd die moet helpen/ zorgen dat voor elkaar te krijgen.

Het pr-bedrijf, Burson-Marsteller, schijnt zelfs de Roemeense dictator Nicolae Ceausescu op communicatiegebied en de Nigeriaanse overheid met het ontkennen van genocidebeschuldigingen te hebben geholpen.

Hoe kan dat bedrijf meehelpen om dat te bereiken?
(Waarschijnlijk is het bedrijf vooral geïnteresseerd in het geld. Maar vervolgens:)

Door de mensen nog meer zand in de ogen te helpen strooien?
Door de mensen zo gek zien te krijgen dat zij gaan geloven dat het dopingprobleem in Rusland niet anders is dan in de rest van de wereld?

Geld stinkt (nog steeds) niet.

Maar dat weten we al. Toch?

Berichten ‘om eens flink voor achter je oren te krabben’:


  1. De import van gas uit RUSLAND is de afgelopen vijf (5) jaar verdubbeld, terwijl de import van Noors gas in die periode duidelijk lager ligt. (Nederland heeft altijd al veel boter op het hoofd gehad. Nederland is ook nog steeds op de centen! Centen zijn belangrijker dan mensen. Bijv. aan de mensen in de provincie Groningen wordt niet gedacht, aan de MH17 nauwelijks meer, enz., enz.)
  2. Energieconcern Vattenfall in Zweden, het moederbedrijf van Nuon, werkt al geruime tijd aan een groener imago. Het bedrijf heeft de Duitse bruinkooltak verkocht aan Tsjechië. Vattenfall beweert dat nu 50 % van de energieproductie klimaatneutraal is. (Voor de verkoop was dat nog ruim 75 %.)
  3. Waarom kan minister Schultz (VVD) zelf niet bedenken dat, door 130 km p/u (in plaats van 100 en 120) te gaan rijden, het buiten smeriger en slechter is geworden/wordt, er meer uitstoot van fijnstof is (gekomen) en er meer dodelijke ongelukken zijn te betreuren? (Is zij werkelijk zo dom, of doet zij maar alsof? Op de politieke – dus slecht(st)e – manier.)Eigenwijze Kamps