Jeuk!? (78)


Met de fiets aan de hand liep ik over ‘de Melkmarkt’ in Zwolle. Ik kwam net uit school en was op weg naar huis, maar ik moest eerst even over de markt lopen, omdat het die dag markt was.
–  Het marktgebeuren vond ik altijd bijzonder. Nog steeds. Niet zozeer om de drukte, maar wel om al die kleuren van het fruit, de verschillende soorten kazen, aardappels, vis, enz., te zien.
–  Bij een lange groentekraam zag ik twee marktkooplieden staan. De één, een man, prijsde luid zijn waar aan. De ander, een vrouw, viel mij op. Wat zij deed, had ik niet eerder gezien. Ze stond zich opzichtig te krabben op een plek, waar je dat niet direct zou verwachten. Ik vond het een eigenaardig, ongemakkelijk en onfatsoenlijk gezicht.

0

Naar Feike Asma en het Don Kozakkenkoor (nummer 56)


Mijn vader hield o.m. van kerkorgelmuziek en van het ‘Don Kozakkenkoor’. Naar zijn LP van de ‘Mastreechter Staar’ luisterde hij ook graag, maar hij vond het volume van dat koor toch een ‘zwak aftreksel’ van het geluid dat het Don Kozakkenkoor kon produceren.

In de krant had hij gelezen dat het ‘Don Kozakkenkoor’ in de Grote Kerk (de Sint-Michaëlskerk) in Zwolle zou komen zingen.
Wat ik mij herinner, is dat ik met hem, achterop de brommer, naar het optreden ben geweest. Ik vond het zeer indrukwekkend. Dat een relatief klein koor zo’n indrukwekkend geluid kon voortbrengen! Ongelooflijk mooi klonk het daar in de kerk.
Wat mij ook bij is gebleven was de aanwezigheid van de dirigent, Serge Jaroff. Klein, slank. Hij stond zonder zich te bewegen voor het koor met grote, in het zwart geklede mannen. Hij dirigeerde door zijn vingers te bewegen. Misschien bewoog hij ook zijn ogen en hoofd, maar dat heb ik toen niet gezien.

 

Zo ben ik ook een keer met mijn vader – of mijn moeder en broer er bij waren? – naar het orgelconcert van Feike Asma in dezelfde kerk geweest. Het concert dat hij daar ten gehore bracht kwam van het schitterend mooie Schnitger-orgel.

0

Harry Sacksioni

De eerste keer dat ik Harry Sacksioni zag spelen was tijdens een optreden met Herman van Veen, in Carré in Amsterdam.

download

Gisteravond ben ik naar zijn optreden in Zwolle geweest. Het was fantastisch.

Op één van zijn Lp’s las ik het nummer: BELLO (3:50, H. Sacksioni).

“BELLO” was de naam voor de stoomtrein die tussen Alkmaar en Bergen reed. Ooit zat ik in deze trein met mijn moeder voor een bezoek aan haar tante.

Op de achterkant van de  de hoes van de lp “Amice” (ook van Harry Sacksioni) las ik dat de machinist van die stoomtrein afspraken maakte met mensen die nogal ver van het station, maar wel aan de spoorlijn woonden. De machinist stopte tijdens de rit soms op de meest onverwachte momenten om mensen “op te pikken”. Sommige passagiers vonden dat maar niets en mopperden erover tegen andere reizigers en/of de conducteur.

Mijn moeder en ik hebben tijdens onze reis dat niet meegemaakt.

Wel heb ik meegemaakt dat het treintje, dat vanuit het centrum van Nyon naar Les Rousses reed en dat langs één van de vele stationnetjes kwam, niet stopte als er niet iemand stond te wachten.
Bij één van de stationnetjes zag ik plotseling een man over het perronnetje rennen en aan het eind druk naar het treintje staan zwaaien.
Het treintje remde plotseling en reed achterwaarts terug naar het stationnetje.
De man, waarschijnlijk een boer, stapte met een paar ronde, langwerpige, houten vaten, in het treintje.
Ik hoorde het fluitje van de conducteur en daar ging het treintje weer.

0