Museum de Fundatie en de Grote Kerk in Zwolle


In Zwolle was ik samen met mijn vrouw op 26/06/18 in het Museum de Fundatie en later in de Grote Kerk.
–  Van het werk van Fritz Klemm wordt gezegd dat zijn kunst uniek is door zijn speciale, selectieve manier van waarnemen en zijn zoektocht naar het ideale evenwicht. Dat mag zo zijn, maar toch vond ik er niet veel aan. Zijn werk zal best wel knap zijn, maar het is gewoon niet mijn smaak.
–  De schilderijen van Jasper Krabbé vond ik al een stuk beter om naar te kijken. Zijn werk beantwoordde mijn figuratieve smaak. De gebruikte kleuren ook. Maar hooguit tien van zijn (verschillende) Japanse schilderijen was genoeg geweest. 
–  Ook de ‘koude’ sculpturen van roestvrij staal van Ronald A. Westerhuis spraken mij nauwelijks aan. Wel vond ik zijn schaalmodellen prachtig. Met zijn zienswijze ‘Het beeld zelf wordt niet beter als het groter wordt, de impact van het beeld wel’’ ben ik het dus niet eens. Voor de ingang van het museum was de kolossale sculptuur Stepping Stones te zien. Ik vond het veel te groot voor die plek.
–  Smaken verschillen. Gelukkig maar. Het mag nog steeds.
–  De Grote- of Sint Michaëlskerk is één van de bekendste bouwwerken van Zwolle. Het beroemde Schnitger-orgel, de prachtige preekstoel en het koorhek zijn de moeite waard om van dichtbij te bezichtigen. De Grote Kerk kent een lange geschiedenis en staat op de lijst van Rijksmonumenten.
–  Terug naar de trein, maar nog even langs het Zwolse Balletjeshuis met het groot assortiment traditioneel oud Hollands snoepgoed. Het ging ons om een paar soorten heerlijke steken om mee te nemen naar huis.

1+

Jeuk (kv 79)


Met de fiets aan de hand liep ik over ‘de Melkmarkt’ in Zwolle. Ik kwam net uit school en was op weg naar huis, maar ik moest die dag eerst even over de markt lopen, omdat het marktdag was.
–  Het marktgebeuren vond ik altijd bijzonder. Nog steeds. Niet zozeer om de drukte, maar wel om al die kleuren te zien van het fruit, de verschillende soorten kazen, aardappels, vis, enz.
–  Bij een lange groentekraam stonden twee marktkooplieden. De één, een man, prijsde luid zijn waar aan. De ander, een vrouw, viel op. Wat zij deed, had ik niet eerder gezien. Ze stond zich opzichtig te krabben en wel op een plek, waar je dat niet direct zou verwachten. Ik vond het een eigenaardig, ongemakkelijk, maar ook een onfatsoenlijk gezicht.

0

Naar Feike Asma en het Don Kozakkenkoor (nummer 56)


Mijn vader hield o.m. van kerkorgelmuziek en van het ‘Don Kozakkenkoor’. Naar zijn LP van de ‘Mastreechter Staar’ luisterde hij ook graag, maar hij vond het volume van dat koor toch een ‘zwak aftreksel’ van het geluid dat het Don Kozakkenkoor kon produceren.

In de krant had hij gelezen dat het ‘Don Kozakkenkoor’ in de Grote Kerk (de Sint-Michaëlskerk) in Zwolle zou komen zingen.
Wat ik mij herinner, is dat ik met hem, achterop de brommer, naar het optreden ben geweest. Ik vond het zeer indrukwekkend. Dat een relatief klein koor zo’n indrukwekkend geluid kon voortbrengen! Ongelooflijk mooi klonk het daar in de kerk.
Wat mij ook bij is gebleven was de aanwezigheid van de dirigent, Serge Jaroff. Klein, slank. Hij stond zonder zich te bewegen voor het koor met grote, in het zwart geklede mannen. Hij dirigeerde door zijn vingers te bewegen. Misschien bewoog hij ook zijn ogen en hoofd, maar dat heb ik toen niet gezien.

 

Zo ben ik ook een keer met mijn vader – of mijn moeder en broer er bij waren? – naar het orgelconcert van Feike Asma in dezelfde kerk geweest. Het concert dat hij daar ten gehore bracht kwam van het schitterend mooie Schnitger-orgel.

0