Wie of wat kun je tegenwoordig nog geloven en vertrouwen?

 


Mijn vrouw zei mij dat ik moet gaan stemmen, maar ik twijfel nog steeds, want ik ben voor meer Europa, en als het dan toch moet: voor een Europees leger.
Maar ook ben ik voor meer zorg, meer onderwijs en meer politie(toezicht). (Dat kost natuurlijk een paar centen, maar dat moet gewoon.
Als je als land wilt meedoen aan de NAVO, dan moet je die vereiste 2% betalen!
En wie de kluit bedondert, moet flink gestraft worden, want of een werkstraf werkelijk helpt, dat weet ik niet, maar ik geloof in elk geval niet in een afschrikkende werking.

Zo kan ik nog wel even doorgaan, maar dat wil ik niet, omdat ik mij voel als een roepende in de woestijn!

De wereld lijkt wel gek geworden. Het lijkt steeds erger te worden.

Na de Tweede Wereldoorlog (WO II) dachten mijn ouders werkelijk dat het – na alle ellende in de wereld – wel beter zou gaan, maar van die gedachte waren ze vrij snel genezen.

Wie kiest er in vredesnaam nou voor een Trump, een Poetin, een Assad, een Netanyahu, een Orban, een Erdogan, enz. Allemaal gevaarlijke mensen.

Ik laat mijn vrouw voor mij stemmen, denk ik.

0

Vrede op aarde

Vrede op aarde?

Is er vrijwel nergens. Ook niet definitief. Dat gaat niet lukken.

Somber?
Nee, gewoon realiteit. En: Het is, zoals het is.

Ach en wee roepen en niets doen, helpt niet.

Godsdienst?
Helpt ook niet. Ja, voor jezelf misschien?

Politiek?

Helpt niet. Een ieder is gewoon voor zichzelf bezig.

Oorlog?
Ook niet. Ja, misschien een poosje daarna, maar dan …

Liefde?
Ook niet.
(Was het maar waar!)

Zo kan ik nog wel even doorgaan.
Af en toe zie, lees of hoor je een ‘lichtpuntje’, maar daar blijft het dan bij.

PaaseilandMijn conclusie?
De mens(heid) brengt zich op de duur zelf om zeep.

SOMBER!
(Ja, dat is het zeker.)
 

 

0

Ook Napoleon Bonaparte was een tiran


Hij was ongetwijfeld een beroemd man, maar hij was ook berucht, een tiran.

Napoleon Bonaparte

Napoleon Bonaparte

Het “opdondertje” (de kleine generaal) werd in 1769 in Ajaccio (Corsica) geboren.

Mijn vrouw en ik zijn naar het eiland met vakantie geweest. Je ziet vrijwel overal zijn naam en ook zie je veel standbeelden en Napoleonsouvenirs.

De man mag dan beroemd zijn geworden, maar iemand die zichzelf tot keizer weet te kronen, is nog niet beter dan al die andere tirannen.

Hij heeft zijn tijd mee gehad, want anders was hij misschien nooit zo bekend geworden.
Er hebben ontzettend veel mensen onder zijn regie geleden en er zijn ontzettend veel mensen onder zijn regie gestorven. Iets waar je nooit iets over hoort!
Die verering is toch vreemd, niet waar?

Ik weet er is maar een woord voor:
ABNORMAAL.

0

De EU heeft de Israëlische ambassadeur op het matje geroepen


Nederland moet dat ook doen, maar de verantwoordelijken zijn schijters. Bangeriken.

Wat schiet je ermee op als de krant de woorden van een iemand – in dit geval iemand van D’66 – citeert?
Helemaal niets toch zeker!

De regering, de leden van de Eerste en de Tweede Kamer moeten het lef hebben en er publiekelijk over gaan debatteren, omdat het (zoveelste) schandelijk gedrag van Israël aan de kaak re stellen.

(En in dat debat ook meenemen de kwestie van de door Israël vernielde zaken die van onze belastingcenten aan de Palestijnen zijn gegeven/ aangeschaft!!!)

0

“Verzet was in Nederland een stuk gewoner dan menigeen dacht.”


Daar ben ik het helemaal mee eens.

In mijn jeugd ben ik door mijn ouders behoorlijk anti-Duits opgevoed.
Er deugde niet één Duitser. Althans niet in de ogen van mijn ouders.

Maar: “Tijden veranderen.”
Een cliché? Dat zal wel, maar ik geloof er wel in.

Ik begreep deze reacties van mijn ouders, maar onvoldoende. Ik ben in die oorlog geboren, maar ik heb er niets van gemerkt. In elk geval niets nadelig. Misschien kwam het daardoor?

Niet alle Nederlandse mensen zaten tijdens WO II in het georganiseerd verzet, maar heel veel Nederlanders deden wel aan het verzet tegen de Duitsers mee!

Daarom spraken mij de conclusies (in de Volkskrant van afgelopen weekend) van Marjan SchSchwegman_foto-Bob-Bronshoff (Mobile)wegman, directeur van het NIOD, ook zo aan.
Volgens haar was meedoen aan het verzet tegen de Duitsers voor veel mensen gedurende de oorlogstijd een deel van het gewone leven, en deden zij iets in het verzet!

Dat deden mijn ouders ook. Ook na die verschrikkelijke oorlog.

Iemand die in het kader van de “Arbeitseinsatz” in nazi-Duitsland in de oorlogsindustrie moest werken, en uit dat land was gevlucht, terug naar Nederland, gaven zij onderdak en werk, en na de oorlog gaven zij een zoon van een NSB’er een kans om verder te komen in het leven, nl. werk, kost en inwoning. Om maar een paar voorbeelden te noemen.

Het waren zaken waarbij zij veel risico liepen, maar toch, zij deden het gewoon.

Inderdaad: in het gewone leven.
En: zelfs met een baby/kleuter (Blogger) in huis.

0