Een lachbui in de supermarkt


Gisteren waren mijn vrouw en ik weer eens in de supermarkt in de buurt. Op de fruitafdeling zagen we lekkere mandarijntjes liggen. Maar als we mandarijntjes kopen, dan wil ik altijd eerst weten uit welk land ze komen. Dus vroeg ik dat aan mijn vrouw. Zij antwoordde: ‘Noorwegen’.
Ook al stonden we middenin de winkel, ik moest er hard om lachen. Ik kreeg een lachbui. Op dat moment stond een vrouw vlakbij ons. Ik zag aan haar gezicht dat zij had meegeluisterd, maar bemerkte ook dat zij het antwoord van mijn vrouw niet had gehoord. Dus zei ik het haar. Maar zij had de clou blijkbaar niet begrepen, want zij zei verbaasd: ‘Uit Noorwegen?’

Langs de Noors-Russische grens


Plotseling hield de weg bij Grense Jacobselv op en kwamen we terecht op een zandstrandje bij de Barendszee. Het was er koud. Een Ier haalde een soort van kinderkano van de auto. Met zijn vriendin droeg hij de kano naar het water, pakte een peddel, ging in de kano zitten en peddelde een eindje het water op! Weer terug ging hij daarna nog een keer – deze keer samen met zijn vriendin – het woelige, steenkoude water op.
Met de kano gingen zij naar gelijke plekken om er even samen te gaan peddelen, verklaarde de Ier. We namen afscheid en zijn verder gereden.

Het volgende stukje tekst komt uit het reisboek (2002):

We eten aan de Barendszee. Martien vindt het geen plek om daar vrij te kamperen.
Een malle Ier gaat in een kinderkano de Barendszee op.
We gaan weer terug, richting Kirkenes. Ook bij het politiebureau in Kirkenes wil Martien niet kamperen. Volgens de VVV is dat toegestaan. We rijden naar Neiden. De camping daar is voornamelijk bedoeld voor vissers en ligt aan een zalmrivier. Pas om 22.30 uur zijn we daar. We zien nog net een visser met een zalm van ongeveer 80 cm lopen.

(NOK 85)  [324 km]

Buitentemperatuur: 4.8˚, binnen: 16˚ C