Kiezen mag je, maar daarna moet je je mond houden


Nederlanders zijn ontzettend goed in mopperen. Maar om echt iets aan te pakken, zoals de Fransen dat doen, NIET. Dat doen wij niet. Dat vinden wij onzin, gek.

Toen ik werkte, was ik aangesloten bij een bond. Ik vond – en dat vind ik nog steeds – dat je dat moest. Tegen collega’s heb ik vaak gezegd: ‘Als je (samen) iets wilt bereiken, dan moet je lid worden van een bond.’ Maar dat was meestal voor dovemansoren gesproken.

Bij de Fransen is dat blijkbaar anders. Wellicht past het ontstaan van de ‘gele hesjes’ hierbij? Alle extremisten in dat land maken dus dankbaar gebruik van deze gelegenheid om rotzooi te kunnen schoppen. Dat gebeurt in Nederland dus ook.

De Fransen gaan bij het minste geringste de straat op. Dat hoeft voor mij nu ook weer niet. Wij, de Nederlanders, doen dat sowieso niet zo gauw. Misschien komt dat ook wel, omdat veel kiezers (nog) denken: ‘Als ik iemand kies, dan zal die persoon, en die partij, het wel voor mij regelen.’ (Waarom zou je anders iemand ‘kiezen’, niet waar?)

Ik herinner mij nog goed de grote landelijke demonstratie in Den Haag tegen de plaatsing van kruisraketten in Nederland. Nederlanders kunnen het dus wel. Massaal gaan demonstreren, bedoel ik! Maar blijkbaar moet er eerst iets heel ernstigs gebeuren!

We leven in een ‘godenland’


Echt waar, maar het besef is er niet, of niet voldoende. We doen wel net of Nederland héél wat is, maar in werkelijkheid is dat ‘flauwekul’ natuurlijk. Dat denken wij maar. Maar het is zeer gering. Zeker als je de afstanden in kilometers rekent, want ga maar eens naar het noorden van Noorwegen. Dan kom je er wel achter dat de afstanden in Nederland niets, maar dan ook voorstellen. Ze horen bij een ‘snertlandje.

Maar wat ben ik blij dat ik niet in Syrië woon, of geboren ben. Of in Afghanistan. Of in Turkije. Of in een ander land. Wat is er een ellende en onvrijheid in die landen. En wat een bekrompenheid! Ik kan nog wel meer landen opnoemen, maar nee, dat ga ik niet doen. Onbegonnen werk. Dan toch maar liever in dat drukke, volle Nederlandje wonen. –  Wat hier niet allemaal is te krijgen! En maar blijven mopperen. Zijn we een land van mopperkonten? Het lijkt wel of het steeds erger wordt. Maar misschien komt ook dat door de vele media? Of misschien omdat we het te goed hebben met elkaar? Althans de meesten van ons?

Zal ik eens voorbeeld noemen hoe het is om in een ‘godenland’ te wonen?
–  Op zondag 18 maart jl. kon ik op vertoon van het Boekenweekgeschenk (‘Gezien de feiten’ van Griet Op de Beeck) de hele dag gratis reizen met de trein. Met een boekje als treinkaartje. Hoe verzin je het. Zoiets kan alleen maar in Nederland, denk ik.
–  De NS gaf ook nog een paar ideeën: Verras een ver familielid, ga gezellig winkelen met een vriendin (‘Leuk! Shoppen met een vriendin in Den Haag.’) of bezoek zoveel mogelijk steden op één dag.