Kunstmaand Ameland 2018


De kunsteditie Ameland heeft dit jaar als titel: ‘Verbinding’. Het thema voor de kunst is ‘Ameland Verbindt’. ‘De zee zal ook dit jaar voor de verbinding zorgen tussen kunst en Ameland’ laat het programmaboekje ons weten.

Wat ons beiden in het bijzonder aansprak?

In Buren:
Het glaswerk van Lotta Söder, de route en de landschapskunst in de Kooiduinen en de schilderijen van Sabine Böhme.

In Nes:
De keramiek van Marjan Schaap, het glaswerk van Asa Jungnelius en Mattias Stenberg, het bijzondere werk van Mariëlle Buckinx, het glaswerk van Timo de Smet, de beelden van Hendrike Huijsmans en het viltwerk van Truus Huijbregts.

In Ballum:
De schilderijen van Jan Epping, het werk van Dirk Keegstra, de foto’s van Brigitte de Langen, het glaswerk van Svend Holst-Pedersen en Jan Hooghiemstra.

In Hollum:
De foto’s van Ellen de Vries en Anders Nils, het textiele werk van Maria Ray Johansson en Miriam L’Herminez, de sieraden van Hennie Broers en Koen Jacobs, het keramische werk van Joke Visser, een installatie van Theodora Plas, werk van Guus Hellegers, grafische werken (met topgrafici als Siemen Dijkstra, Reinder Homan en Grietje Postma) en de foto’s van het Centrum voor Prentkunst en beelden van Christoph Fischer.

Ook dit jaar was het weer ‘een schot in de roos’ wat betreft de kunst. Wat een organisatie moet dat (weer) geweest zijn!
De midweek op Ameland was snel voorbij. Het onderkomen, het eten, het weer, enz., was weer als vanouds.

Ook op Ameland kun je zomaar een bekende tegenkomen, want in Hollum hoorden we een stel lachend tegen een ander stel zeggen:
In november op Ameland hoop je toch niemand uit Enschede tegen te komen.’ 😊

Wat we o.a. hebben gezien:
(Overbodig om te zeggen, denk ik, maar door op de foto’s te ‘klikken’ worden ze groter.)

‘Ik heb niets met clowns’


Dat beweert Maarten van Rossem althans.

Waarom hij dat zegt? Een gedachtekronkel? Misschien denkt hij te Amerikaans? Waarschijnlijk aan Halloween?

Met Halloween heb ik totaal niets. Voor mij is het maar een vreemd ‘gedoe’. Grote flauwekul. Afwijkend gedrag. Ik kan er wel een een ander lelijk woord voor verzinnen, maar laat ik het houden op: niet normaal. Of gewoon: er is geen bal aan!

Als ik aan clowns denk, dan denk ik ook aan kunst. Aan geniale humor. Aan Charlie Chaplin. Aan Buster Keaton. Aan de Dikke en de Dunne. Aan Oleg Popov, de Gouden Clown-winnaar, een legende (in 1992 zag ik een optreden van deze beroemde clown in Emmen).

Maarten en ik zijn dan wel van dezelfde leeftijd, maar zijn visie op clowns is niet de mijne.

Even samen (weer) op pad


Met de bedoeling om te fietsen in de natuur en (het oude) Nijmegen wandelend te ‘ontdekken’.

Maar eerst naar Ooij. Vanuit dit dorp gaan we fietsend richting en langs de Waal. We kwamen in de Ooijpolder, de Millingerwaard, Milligen a/d Rijn, op het pontje (vanwege de lage waterstand nog niet uit de vaart), Pannerden en weer terug. Het is mooi weer, behoorlijk warm, maar door de wind is het fietsen goed te doen. In totaal fietsen we deze dag ongeveer 60 km.

Deze dag gaan we op de fiets naar de Hortus in Nijmegen. Om er te komen moeten we eerst flink klimmen. We zien in de Hortus een aantal bijzondere planten en bomen. Het is een mooie, rustige plek, maar we denken wel dat de Hortus in het voorjaar op z’n best is. Deze dag fietsen we 30 km.

Met de bus gaan we van Ooij naar het centrum van Nijmegen. We lopen door het Kronenburgerpark naar de Stevenskerk. Op de Grote Markt is het (gezellig) markt. (We lezen er: ‘Als je niks te doen hebt, doe het dan niet hier‘.) We lopen langs de kramen en kraampjes naar de Synagoge, de Commanderie van St. Jan, het Waaggebouw, door de lange winkelstraat naar het Joris Ivensplein. Daarna gaan we terug naar het station, voor de bus naar Ooij.

Vandaag huiswaarts. We rijden via het mooiste museum & beeldenpark in Nederland, namelijk het Kröller-Müller Museum in het Nationale Park ‘De Hoge Veluwe’, voor de tentoonstelling ‘Als kunst je lief is’. We zien o.a. de 80 belangrijke aanwinsten van 40 verschillende Nederlandse musea. Het is een prachtige tentoonstelling, en op initiatief van de Vereniging Rembrandt georganiseerd.

 

Fonteinenexcursie in Friesland


Voor de resultaten van het internationaal kunstproject voor Leeuwarden-Fryslân 2018, culturele hoofdstad van Europa, naar de provincie Friesland. Om diverse redenen hebben we, donateurs van de stichting ‘Kunst in Zicht Groningen’, op zondag 7 oktober 2018, acht van de elf fonteinen kunnen bekijken en bewonderen.
Omdat de route anders te groot zou worden konden we de fontein in Harlingen niet bekijken; de fontein in Dokkum is nog steeds niet klaar. De fontein in Leeuwarden hebben we nog net vanuit de rijdende bus voor het station zien staan. Een volgende keer dan maar!

Wat we dan wel goed hebben bekeken?
‘De Oortwolk’ in Franeker, ‘De Vleermuis’ in Bolsward, ‘De Woeste Leeuwen van Workum’ in Workum, ‘Flora & Fauna’ in Hindeloopen, ‘De Vis voor Stavoren’ in Stavoren, ‘Kievit’ in Sloten, ‘Onsterfelijke bloemen – Rikka’ in IJlst en ‘De Fontein van Fortuna’ in Sneek.

Het puntenlijstje van ons – mijn vrouw en ik – is geworden:
1. Bolsward; 2. IJlst; 3. Sneek; 4. Stavoren; 5. Sloten; 6. Hindeloopen; 7. Workum; 8. Franeker.

De fontein in Franeker zou zeker hoger in ons lijstje zijn geëindigd als de plek beter was (gekozen). Dat is heel jammer voor de ontwerper en van de toch wel mooie, bijzondere fontein.

Mannes en Dierendag

Vanmiddag is de grote, bruine hond officieel ‘losgelaten’ op het pleintje voor het station in Assen.

Er was behoorlijk veel belangstelling.
Misschien kwam dat ook door Dierendag, want er waren veel nieuwsgierige honden en hondjes.

De hond had al een naam: Mannes. Hij heeft zelfs een ‘peetvader’ gekregen.

Of ik nog een paar bijzonderheden over de hond weet?
Hij stoomt zodra hij kinderstemmen hoort en is van accoyahout gemaakt.
Een duurzame en ongevaarlijke hond dus.

Into Nature 2018


Het is een niet te missen route in het Drentse landschap. Deze keer heeft de kunstroute het thema ‘Out of Darkness’ gekregen. (Tegenwoordig schijnt Engels gebruikt te moeten worden. Ik ben benieuwd wat er na Brexit gaat gebeuren.)

De bijzondere kunstwerken zijn te zien t/m 16 september 2018 (van dinsdag t/m zondag tussen 11.00 en 17.00 uur). Er zijn twee startlocaties: Frederiksoord en Havelte (Holtingerveld). De twee fietsroutes zijn elk vijftien km lang. De twee wandelroutes: 2 en 4 km. De routes zijn duidelijk aangegeven met bordjes.

Bij Havelte zag ik (nog) een nostalgische plek, t.w. het heideveld tegenover de ingang van de Johannes Post-kazerne, waar mijn ex-vriendin, mijn echtgenote, en ik hebben liggen knuffelen. Dat heette toen gewoon vrijen.

De hele route is gemakkelijk in twee dagen te doen. Dan heb je tijd genoeg, maar je moet er wel mooi weer bij hebben.

Om je een indruk te geven een aantal foto’s:

[Voor meer informatie: http://www.intonature.net]

Toevallig ‘ontdekt’ (78)


Een aantal jaren geleden kwam ik er toevallig achter dat het kunstwerk was verdwenen. Ik was er vrijwel zeker van dat de gemeente D. – laat ik de naam zo afkorten, want het zijn nog steeds beschamende gebeurtenissen – weinig om kunst gaf en zich ook zou afvragen: ‘Wat moet de gemeente met dat beeld?’
–  Het was de bedoeling dat het (gratis gekregen) beeldhouwwerk ‘Groot Paar’ van de Italiaanse beeldhouwer Mario Negri, aangekocht door de Culturele Raad van Overijssel in het kader van de Overijsselse beeldenroute, een mooie, opvallende plek in D. zou krijgen. Over smaak valt niet te twisten, maar de gemeenteraad kon – ook niet na lang vergaderen – niet tot een besluit komen.
Het beeld werd (onopvallend) in de hal van het gemeentehuis gezet.
–  De pers kreeg er lucht van en ging zich ermee bemoeien. Ook de landelijke pers. Er werd zelfs gesproken van het ‘achterlijke dorp’.
–  Voor zover ik weet, is het kunstwerk uiteindelijk in bruikleen gegeven aan het museum ‘de Fundatie’ in Zwolle. Het beeld kwam eerst in een bijgebouw van ‘Het Nijenhuis’, een havezate gelegen tussen Wijhe en Heino, terecht en later in de beeldentuin.
–  Is er nog steeds sprake van een tussenoplossing? Of is intussen iets ‘geregeld’?
–  Binnenkort gaan mijn vrouw en ik weer kijken in de mooie beeldentuin bij het mooi gelegen kasteel ‘Het Nijenhuis’.