Into Nature 2018


Het is een niet te missen route in het Drentse landschap. Deze keer heeft de kunstroute het thema ‘Out of Darkness’ gekregen. (Tegenwoordig schijnt Engels gebruikt te moeten worden. Ik ben benieuwd wat er na Brexit gaat gebeuren.)

De bijzondere kunstwerken zijn te zien t/m 16 september 2018 (van dinsdag t/m zondag tussen 11.00 en 17.00 uur). Er zijn twee startlocaties: Frederiksoord en Havelte (Holtingerveld). De twee fietsroutes zijn elk vijftien km lang. De twee wandelroutes: 2 en 4 km. De routes zijn duidelijk aangegeven met bordjes.

Bij Havelte zag ik (nog) een nostalgische plek, t.w. het heideveld tegenover de ingang van de Johannes Post-kazerne, waar mijn ex-vriendin, mijn echtgenote, en ik hebben liggen knuffelen. Dat heette toen gewoon vrijen.

De hele route is gemakkelijk in twee dagen te doen. Dan heb je tijd genoeg, maar je moet er wel mooi weer bij hebben.

Om je een indruk te geven een aantal foto’s:

[Voor meer informatie: http://www.intonature.net]

Toevallig ‘ontdekt’ (78)


Een aantal jaren geleden kwam ik er toevallig achter dat het kunstwerk was verdwenen. Ik was er vrijwel zeker van dat de gemeente D. – laat ik de naam zo afkorten, want het zijn nog steeds beschamende gebeurtenissen – weinig om kunst gaf en zich ook zou afvragen: ‘Wat moet de gemeente met dat beeld?’
–  Het was de bedoeling dat het (gratis gekregen) beeldhouwwerk ‘Groot Paar’ van de Italiaanse beeldhouwer Mario Negri, aangekocht door de Culturele Raad van Overijssel in het kader van de Overijsselse beeldenroute, een mooie, opvallende plek in D. zou krijgen. Over smaak valt niet te twisten, maar de gemeenteraad kon – ook niet na lang vergaderen – niet tot een besluit komen.
Het beeld werd (onopvallend) in de hal van het gemeentehuis gezet.
–  De pers kreeg er lucht van en ging zich ermee bemoeien. Ook de landelijke pers. Er werd zelfs gesproken van het ‘achterlijke dorp’.
–  Voor zover ik weet, is het kunstwerk uiteindelijk in bruikleen gegeven aan het museum ‘de Fundatie’ in Zwolle. Het beeld kwam eerst in een bijgebouw van ‘Het Nijenhuis’, een havezate gelegen tussen Wijhe en Heino, terecht en later in de beeldentuin.
–  Is er nog steeds sprake van een tussenoplossing? Of is intussen iets ‘geregeld’?
–  Binnenkort gaan mijn vrouw en ik weer kijken in de mooie beeldentuin bij het mooi gelegen kasteel ‘Het Nijenhuis’.

Voortzetters van een (grote) Nederlandse schilderstraditie


Op 22.02.2018 zijn mijn vrouw en ik naar Museum More geweest. Met de trein vanuit Assen, overgestapt in Zwolle naar Deventer en vlakbij het station daar met de bus naar Gorssel.
–  In Deventer moesten we ongeveer tien minuten op de bus wachten. De zon scheen en er was nauwelijks wind. Opeens hoorde mijn vrouw iemand haar roepen. Het was J-A, onze schoondochter. Later dachten we een aantal keren: Hoe bestaat het!
–  De bus stopte dichtbij het museum. We kwamen in eerste instantie voor de tentoonstelling “De Sirene Blik” met werken van Floris Verster, Jan Mankes (“De meest verstilde schilder.”), Dick Ket (“Net als Verster wist hij tot de ziel van zijn schilderonderwerp door te dringen.”) en Henk Helmantel (“Hij wordt door velen bewonderd, maar ook verguisd of gewoonweg genegeerd.”).
Er waren 120 stillevens, landschappen en portretten van de kunstenaars te zien.
Een schitterende tentoonstelling (nog t/m 13 mei 2018).
Ook de tentoonstelling “Dwars Kijken” hebben we bekeken. Alles was zeer de moeite waard.

–  Daarna zijn we weer met de bus naar Deventer (de Hanzestad, de Koekstad, de Boekenstad en het grote aanbod van bijzondere gebouwen en evenementen) gereisd.
Onlangs heb ik nog een stukje geplaatst over het oudste stenenhuis in Nederland. Omdat we toch in Deventer waren, dachten we: “We slaan een paar treinen over en gaan even de stad in.” Zodoende, en dus ook naar het oude, bijzondere huis, dichtbij de Grote- of Lebuinuskerk. Niet ver van het station.