Een onverwachte AKTE VAN BEKWAAMHEID


Mijn eega wist niet dat haar moeder ook de AKTE VAN BEKWAAMHEID voor huis- en schoolonderwijs in de NUTTIGE HANDWERKEN VOOR MEISJES bezat.
Tijdens het ‘ontspullen’ zag en las zij de akte voor het eerst.

Toen zij het mij vertelde, zei zij ook – enigszins gepikeerd – dat in haar schooltijd de meisjes moesten handwerken (handwerkles kregen), maar dat de jongens naar buiten mochten om te gaan gymnastieken (voor de gymnastiekles).

Ik kon er niets aan doen, maar ik moest gniffelen. 😊

Is voetbal (ook) gymnastiek? (kv 107)


Met dit weer – binnen 27, buiten 31º C. – gaan schrijven, laat staan gymnastieken?

Mijn ouders wilden dat ik bij de gymnastiek zou gaan. Zonder iets te vragen of te zeggen hebben zij mij opgegeven.
–  Naar de gymnastiek gaan was in het begin wel spannend, maar het werd saai, saaier, saaist. Gedoe dus. Dat was mijn mening. Steeds maar weer dezelfde oefeningen doen was niets voor mij. Veel liever was ik naar de voetbal gegaan.

In die tijd was de verzuiling bijna over de top heen. Alles was toen nog ‘dubbel’, d.w.z. er waren twee bakkers, twee schoenmakers, twee slagers, twee kruideniers, twee kappers, twee smeden, twee voetbalverenigingen, enz.

Twee jaar heb ik het bij die vereniging uitgehouden. Daarna mocht ik naar de voetbalvereniging. Het voetballen ging mij goed af. Ik was net achttien, toen ik in het eerste elftal moest voetballen. Wel als linksbuiten, terwijl ik gewend was op de rechtsbackplaats te spelen. Misschien omdat ik hard kon lopen en schieten? Die wedstrijd werd gelijk mijn laatste. Nog voor de rust werd ik uit het veld geschopt.
Wat later kreeg ik een scheenbeenontsteking.

Toch vind ik voetbal nog steeds een leuke sport. Om naar te kijken. 😊