Er moet onmiddellijk een einde komen aan de gaswinning in Nederland!

Een flink aantal jaren heb ik, samen met mijn vrouw en kinderen, in het mooie ‘Westerwolde’, in het zuidoosten van de provincie Groningen gewoond.

Ook daar speelde op een bepaald moment de gaswinning een negatieve rol.

Ongeveer veertien jaar geleden zijn we naar Assen verhuisd. Ver genoeg weg van de gasellende? Niet dus! Ondanks de mooie woorden – woorden in de zin van ‘de kans is minimaal’ – van de (onbetrouwbare) NAM en minister Wiebes (minister Kwibus) wordt er momenteel doodleuk gas gewonnen onder de woningen in een grote woonwijk in Assen. Deze minister gaat de NAM toestemming geven om dat kleine gasveld helemaal leeg te kunnen pompen.
Mijn vrouw en ik dachten rustig te kunnen wonen in Assen!

De gemeente Assen en een aantal andere Drentse gemeenten hebben protest tegen het besluit van de minister aangetekend. Dat is het minste wat je als bestuurder kunt/moet doen, niet waar?

Wat er naar mijn mening echt moet gebeuren?

  1. Gelasten, dat nog dit jaar (in 2019) met de gaswinning in de Nederlandse bodem wordt gestopt!
  2. Dat de schade door de gaswinning nog dit jaar wordt afgehandeld d.m.v. een generaal pardon, en daarna elke schade direct!
  3. Dat de bestuurders tegen minister Wiebes gaan zeggen: ‘Als voor … (datum) … de schade-afhandeling niet is geregeld, dan knap jij (het kabinet) het zelf maar op!’
  4. Het houdt een keer op!’. Als dat moment gekomen is, dan moet iedereen in het noorden, en diegenen die achter de gedupeerden door de gaswinning staan, maar een geel hesje aantrekken! Enz. (Dan is het niet anders!)
  5. Dat alle kiezers in het noorden van Nederland, en diegenen die werkelijk achter de gedupeerden door de gaswinning staan, uit protest een blanco stem gaan uitbrengen bij de verkiezingen!
0

Kiezen mag je, maar daarna moet je je mond houden


Nederlanders zijn ontzettend goed in mopperen. Maar om echt iets aan te pakken, zoals de Fransen dat doen, NIET. Dat doen wij niet. Dat vinden wij onzin, gek.

Toen ik werkte, was ik aangesloten bij een bond. Ik vond – en dat vind ik nog steeds – dat je dat moest. Tegen collega’s heb ik vaak gezegd: ‘Als je (samen) iets wilt bereiken, dan moet je lid worden van een bond.’ Maar dat was meestal voor dovemansoren gesproken.

Bij de Fransen is dat blijkbaar anders. Misschien past het ontstaan van de ‘gele hesjes’ hier ook bij. Ook de extremisten in dat land maken blijkbaar (dankbaar) gebruik van de gelegenheden om rotzooi te (kunnen) schoppen. Dat gebeurt in Nederland ook.

De Fransen gaan bij het minste geringste de straat op. Dat hoeft voor mij nu ook weer niet. Wij, de Nederlanders, doen dat sowieso niet gauw. Misschien komt dat ook, omdat veel kiezers (nog) denken: ‘Als ik iemand kies, dan zal die persoon, en die partij, het wel voor mij regelen.’ (Waarom zou je anders iemand ‘aanwijzen’ (kiezen), niet waar?)

Ik herinner mij nog goed de enorm grote, landelijke demonstratie in Den Haag tegen de plaatsing van kruisraketten in Nederland. Nederlanders kunnen het dus wel. Massaal gaan demonstreren, bedoel ik!
Maar blijkbaar moet er eerst (weer) iets ernstigs gebeuren!

0