Into Nature 2018


Het is een niet te missen route in het Drentse landschap. Deze keer heeft de kunstroute het thema ‘Out of Darkness’ gekregen. (Tegenwoordig schijnt Engels gebruikt te moeten worden. Ik ben benieuwd wat er na Brexit gaat gebeuren.)

De bijzondere kunstwerken zijn te zien t/m 16 september 2018 (van dinsdag t/m zondag tussen 11.00 en 17.00 uur). Er zijn twee startlocaties: Frederiksoord en Havelte (Holtingerveld). De twee fietsroutes zijn elk vijftien km lang. De twee wandelroutes: 2 en 4 km. De routes zijn duidelijk aangegeven met bordjes.

Bij Havelte zag ik (nog) een nostalgische plek, t.w. het heideveld tegenover de ingang van de Johannes Post-kazerne, waar mijn ex-vriendin, mijn echtgenote, en ik hebben liggen knuffelen. Dat heette toen gewoon vrijen.

De hele route is gemakkelijk in twee dagen te doen. Dan heb je tijd genoeg, maar je moet er wel mooi weer bij hebben.

Om je een indruk te geven een aantal foto’s:

[Voor meer informatie: http://www.intonature.net]

Voor een ‘tussenweekje’ naar Losser e.o

 


Voor iedereen die van rust en de natuur houdt, is het genieten in de omgeving van Losser; dus het prachtige Twentse landschap.Op wandel- en fietsafstand vind je heuvels, ‘kerkpaadjes’, bossen, de Dinkel, Singraven, oude boerderijen, enz.

Maar ook daar was het: droog, erg droog, gortdroog. De warmte viel gelukkig mee. Slechts één nacht hebben we last gehad van een mug.

In totaal hebben we 171 km gefietst, maar – eerlijk is eerlijk – toch ook 24 km met de auto gereden. Dat laatste om naar het Rijksmuseum Twenthe in Enschede te gaan, en omdat – oh wonder – het regende.
We zagen in het museum o.a. het eigenzinnige, maar vooruitstrevende werk van de Duitse schilderes Paula Modersohn-Becker.

“Slordige” bomen


Op de morgen van 2de Pinksterdag hebben we weer een eindje gereden. Op de fiets welteverstaan. Het was prachtig weer.
–   Deze keer reden we een stukje door de omgeving van de hoofdstad van Drenthe en een eindje door de mooie stad, omdat we het nieuwe station wilden gaan zien; ook om een kop koffie te gaan drinken.
–  Toen we door het bijzonder mooie natuurgebied ten oosten van de stad reden, zagen we een aantal dode bomen – een kennis zou zeggen “slordige”  bomen – in het landschap staan. In Taarlo hebben wij een poosje gekeken naar de ooievaar op zijn, of haar, hoge nest. Af en toe zagen we de kop van het jong. Het was een prachtig gezicht.