Museum Insel Hombroich en Langen Foundation


Ik ga hier nu niet zeggen: ’Alweer naar een museum!’ Ook niet dat we er in 2012 zijn geweest! Er was toen wel een klein verschil, want we werden ‘ontvangen’ door een ijsvogeltje.

Afgelopen zondag moesten wij om half zeven opstaan. Om half acht stapten we in Assen in de bus voor de reis naar de voormalige NAVO-raketbasis in Hombroich (Duitsland), waar het Langen Foundation een prachtig museum heeft laten bouwen met veel (Japanse) bijzonderheden.
Het geheel was enorm interessant wat we te zien en te horen kregen!

Daarna ging de reis naar: Museum Insel Hombroich. Het museum ligt op een eilandje in het riviertje de Erft, in een min of meer verwilderd parklandschap en nabij een oud landhuis met een tiental paviljoens, waarin wij, en de bezoekers met ons, vrij en ongehinderd de vele objecten uit tal van culturen en tijdperken rustig konden bekijken èn bewonderen. Er waren zelfs een aantal etsen van Rembrandt bij!

Uit de gemaakte foto’s heb ik de volgende gekozen:

34 Nederlanders (Germaanse SS’ers) krijgen pensioen uit Duitsland


Gisteren hoorde ik het vreselijke nieuws dat nog 34 Nederlanders, die zich in de Tweede Wereldoorlog bij de Germaanse SS hebben aangesloten, een bepaald pensioenbedrag vanuit Duitsland krijgen. Onbelast.

Dat is toch niet te geloven! Ik was er ondersteboven van toen ik het hoorde. Wat zijn dat voor mensen, dacht ik.
Maar zijn het wel mensen?

Je leest af en toe het spreekwoord ‘zich in het graf omkeren’. Mijn ouders zouden zich in hun graf omdraaien als ze wisten dat zij (die Nederlandse SS’ers) al jaren een bepaald en onbelast pensioenbedrag uit Duitsland krijgen.
Heeft nou niemand er ooit weet van gehad? Ik kan mij dat niet voorstellen! Zij – o.m. mijn ouders en grootouders – hadden er vast geen weet van. Anders had ik het wel geweten.
Zouden zij nog in leven zijn, dan zouden zij zich hierover vreselijk hebben opgewonden en geërgerd. Mijn ouders zouden vast tegen mij gezegd hebben: ‘Zie je nou wel. Duitsers zijn niet te vertrouwen.’ (Of iets dergelijks!)

De meeste SS’ers zullen inmiddels wel een plekje in de hel hebben gekregen.

Hoe heeft zoiets kunnen gebeuren! Door een oud wetje van Hitler? Uit de tijd van nazi-Duitsland? Over het hebben van de Duitse nationaliteit bestaat, geloof ik, ook zo’n wetje. Beide wetjes hadden ongedaan gemaakt moeten worden, maar waarom dat niet is gebeurd?

De Nederlandse regering zal snel een diepgaand onderzoek moeten doen. Alle personen die er al die jaren van hebben geweten en de nog 34 levende oud-SS-stiekemerds die dat smerige geld ontvangen, moeten zonder pardon gestraft worden!

Het UWV-verhaal is heel erg, maar dit slaat alles!

Alles “wit”? (nummer 67)


Met ons vieren gingen we in het najaar en ‘s winters tennissen in een tennishal in Duitsland. Dat beviel ons goed. De overdekte tennisbaan was prima en had een fijne vloer. Op de baan lagen rubberkorreltjes, waarop je kon glijden om de bal nog proberen te raken. Het “gevoel” op de baan leek veel op de gravelbaan.

We reden om beurten met de auto. Op late momenten – als niemand in de hal was – gingen we tennissen. Dat was ook de reden waarom we een sleutel kregen. Na een paar wedstrijdjes ‘gedubbeld’ te hebben, was het tijd om te gaan douchen. De douches waren ook prima. Nog even “ouwehoeren” samen – onder het genot van een lekker Duits biertje, of wat anders – en daarna naar huis.

Bij de grens werd er regelmatig gecontroleerd. Ook die keer. We moesten stoppen. Iemand scheen met een zaklantaarn in onze gezichten en zei:
“Alles “wit”? Goede reis verder.”

Tja, wat dan te antwoorden?

Eerst Pegida? Nu ook AfD?


In 2004 was ik met mijn vrouw een aantal dagen in Dresden. Een mooie stad. Een beroemde stad. Een beruchte stad. Een historische stad. Een stad met veel kunst. Ook een stad van de voormalige DDR, van ‘Wir sind das Volk’ en van ‘Pegida’.

Over de geschiedenis van Dresden heb ik gelezen, maar van Pegida in die stad snapte ik (toen) niets.
Terug in Nederland werd het ons duidelijk. Het had toch met de voormalige DDR te maken, maar ook met andere, duistere zaken!
Gelukkig was er Merkel. Zij probeerde haar landgenoten, alle Duitsers, ‘een spiegel voor te houden’. Maar of haar dat ooit zal lukken? Misschien denkt zij wel: ‘Het wordt tijd voor mij om te gaan schaften.’

En dan de AfD. Ook Duitsland. Sinds 2013 officieel opgericht. Maar de tijden zijn veranderd? De ‘stiekemerds’ laten zich (nu echt) zien? Voor mij was het geen vraagteken. Het gebeurt overal, denk ik.
De media had het in het begin over een anti-europartij, maar die verhalen geloofde ik niet. Wat ik er tot nu toe over heb gelezen en van heb gezien is extreem, gevaarlijk.
Heel veel mensen worden (weer) bang gemaakt. Het gebeurt ook in de VS. Het lukt de aanstichter(s) zo om aan de macht te komen en/of te blijven.
Volgens mij is de AfD gemener, smeriger bezig dan Pegida.
Hoe zal Merkel ermee omgaan?

Na dit verhaaltje komt er dus nog één

Liftend door Duitsland, Zwitserland, Frankrijk en België (Verhaaltjes, nummer 34.)

Om half vier ’s morgens werden mijn vriend en ik door zijn ouders naar een gehucht buiten Brussel gebracht. In het plaatsje was een internationaal transportbedrijf. Met een vrachtwagen van dat bedrijf konden wij meerijden naar Duisburg. De vrachtwagen was beladen met dikke balen ruwe rubber uit de Congo.

In Idstein stapten we uit voor de jeugdherberg in het oude kasteel in die plaats.

De volgende dag stonden we pas om tien uur ’s morgens te liften bij een oprit naar de Autobahn. We kregen een lift naar Mannheim, waar we in de jeugdherberg hebben overnacht.

Deze dag kregen we een lift van een Amerikaanse soldaat. Maar verder dan Heidelberg ging hij niet. Het was die dag ontzettend warm. Zelfs in ‘zijn bak van een auto’ was dat goed te merken. Bij Heidelberg ging het liften niet meer vlot. Het werd al vrij laat, maar hoe moesten we in Heidelberg komen? We bedachten om ergens in het veld te gaan slapen, maar dat leek ons toch geen goed idee.

Eindelijk stopte een auto met een Engels echtpaar erin. In Lahr, in het Zwarte Woud, stapten we uit, maar de jeugdherberg daar was vol. Een ‘ramp’! We besloten met de trein naar Bazel te gaan, maar om daar nog naar de jeugdherberg te gaan had geen zin. We bleven in de wachtkamer van het Centraal Station om daar proberen te slapen. Die nacht heb ik geen oog dicht gedaan. Mijn vriend had goed geslapen. “Als een roos”. Dat beweerde hij tenminste.

De volgende dag belden we eerst naar de jeugdherberg in Bern. Er was nog plek. Voor alle zekerheid namen we weer de trein. In Bern wandelden we door de mooie, oude binnenstad naar de jeugdherberg.

Deze dag kregen we een lift naar Oberhofen, maar daarna kwamen we niet verder dan de weg naar de Jungfrau. In een plaatsje in de buurt van deze mooie berg namen we weer de trein. Zo kwamen we in Montreux. Het was een schitterende reis!

In Montreux kregen we weer een lift van een Amerikaan, maar deze keer geen militair. Tot Nyon konden we meerijden, want verder ging hij niet. Het liften ging toen weer niet. Met de “boemel” reisden we naar Les Rousses (Franse Jura). Ook de reis met het lokale treintje was zeer de moeite waard. Onderweg naar de Franse grens gebeurde er iets bijzonders. Het treintje passeerde een stationnetje, remde plotseling, stopte en reed achteruit, terug naar het perron van het stationnetje dat we net waren gepasseerd. Er stond nu wel iemand. Waarschijnlijk een boer, want hij stond daar met een paar melkbussen naast zich. “De machinist had de passagier niet op het perron zien staan”, deelde de conducteur ons later mee.
Het boemeltje stopte in La Cure (vlakbij de Zwitserse/Franse grens). Met een bus kwamen we in Les Rousses terecht, een skioord. In de jeugdherberg daar was gelukkig nog plaats. We bleven er een paar dagen, want de omgeving was er schitterend.

Vanaf Les Rousses kregen we een lift in een Renault “Ondine”. In één keer kwamen we in Parijs (525 km). Ongelooflijk, niet waar?

In Parijs kregen we drie nachten onderdak in de Cité Universitaire (Maison des Industries, Agricoles et Almentaires). “Studenten” moesten we worden, omdat het zomervakantie was en de studentenkamers dan werden verhuurd aan ‘vakantiegangers’.
Parijs! We raakten niet uitgekeken in die prachtige stad: de Notre Dame, de Sacré Queur, Montmartre, Place Pigalle, de Champs Elyssées, de Eifeltoren, de Arc de Triomphe, het Louvre, Fontainebleau, enz., enz. De drie dagen in Parijs vlogen om!

We kregen opnieuw een fantastische lift: van Parijs naar Brussel (300 km)! De chauffeur kwam even buiten Parijs in botsing met een andere auto. Het was niet zijn schuld. Er zat wel een grote deuk in zijn auto. Ook al kon mijn vriend goed Frans spreken, van het ‘twistgesprek’ had hij weinig begrepen, zei hij later.
Zonder ongelukken verder kwamen we in Brussel. We werden zelfs afgezet voor het huis waar mijn vriend woonde!

“De cirkel was rond.” Dat betekende het einde van een mooie, leerzame en spannende reis.

Nederland heeft de Armeense genocide nooit ‘volmondig’ erkend


De Tweede Kamer nam (pas) in 2004 – weliswaar met algemene stemmen – een motie aan, waarin de Nederlandse regering wordt gevraagd om in gesprekken met Turkije over toetreding tot de EU steeds opnieuw over erkenning van de Armeense genocide te beginnen.

Ook dit Nederlandse kabinet spreekt niet (nog steeds niet) over “de Armeense genocide”, maar over “de kwestie van de Armeense genocide“.

Erdogan,Rutte,Armeense genocideHet is steeds hetzelfde met Nederland. Als het er echt op aankomt, dan is Nederland niet thuis en nog steeds het land van de kooplui, bij wie het alleen maar om geld gaat.

Maar heeft Nederland principes?
Waar heb je het over!

Paus Franciscus heeft de Armeense genocide ”de eerste genocide van de twintigste eeuw” genoemd.
Zelfs Duitsland erkent dat de massamoord op Armeniërs door de Ottomaanse troepen volkerenmoord (genocide) is!

Nederland kan NIET achterblijven!
(Nederland had jaren geleden al tot een erkenning moeten besluiten!)

Een grote nederlaag voor Merkel (CDU) ?


Dat verdient Merkel niet.

1f542e6a-f7e8-4f07-9487-01a58152145a

Nog steeds ben ik van mening dat zij heel iets anders heeft bedoeld met haar zeggen en dat een (media)hetze haar uitspraken verkeerd heeft “vertaald”.

Het blijkt weer eens dat het naoorlogse Duitsland weinig heeft geleerd van de eigen historie.

Met het gebruik van de kreet “Wir sind das Volk” is er blijkbaar weinig veranderd in het voormalige Oost-Duitsland.
Maar ook in het voormalige West-Duitsland?
Ik kan het mij dat niet voorstellen.

Het bestaan van “Pegida” begreep ik eerst niet, maar door Merkel is het mij duidelijk geworden.

Wat ook e238380ab-6b86-4d2c-9c31-f23861d42bbcrg is?
Het feit dat een Frauke Petry (AfD) heel gemakkelijk zegt: “De uitslag is een overwinning van de democratie.”
Leidt zij een dubbelleven? (Mede gelet op de raadselachtige glimlach van haar?)

En ook dat een AfD, de partij van Wilders, de partij van LePen, enz., blijkbaar heel gemakkelijk kiezers van bestaande partijen kunnen “afsnoepen”.

Wie zijn deze kiezers? Egoïstische, zelfzuchtige, bange en/of domme kiezers?
Blijkbaar zijn het kiezers die (zonder na te denken?) op een AfD, een Wilders, een LePen, enz., stemmen.

Maar zijn die stemmen ook bedoeld om hen aan de macht te helpen?
Hebben die kiezers hierover ook nagedacht toen ze gingen stemmen?