Nubië – Het land van de zwarte farao’s


Er is momenteel een heel interessante tentoonstelling (met dezelfde titel) in het Drents Museum in Assen
Ik ben er geweest, maar toch kreeg ik deze keer het idee dat ik iets miste. Maar wat precies?

Misschien omdat er in de totale expositie te weinig aandacht is geschonken aan het Nubië van toen, d.w.z. het gebied dat in twee Afrikaanse landen, nl. in Egypte en Soedan, lag.
Of dat ook bij deze tentoonstelling bewust is gebeurd, geloof ik niet. Wel, dat het vroeger is gedaan.

Het Egypte van toen is zelfs bijna 100 jaar onder het regiem van Nubische koningen geweest. Zo heeft Nubië als grootmacht veel langer bestaan dan het land van de Egyptische farao’s, nl. tot 350 jaar na Christus. (Het land ‘verdween plotseling’ van de kaart. Het ‘hoe’ en ‘waarom’ is niet bekend. Het moet zelfs nog worden onderzocht!?) De Nubische koninkrijken behoorden tot de oudste, rijkste en sterkste koninkrijken van Afrika!!!

Het is misschien vreemd om dat te lezen, maar ik moest ook denken aan de koningin van Sheba, koning Salomo en zelfs de Bijbel.

Ik heb naderhand veel proberen te lezen over Nubië.
Mijn conclusie is dat NIET serieus veel is (door)verteld, opgeschreven, gedocumenteerd, o.i.d.

0

Amerikaans realisme (van 1945 tot 2017)


Op 1 februari 2018 zijn we, mijn vrouw en ik, naar de Kunsthalle Emden – Emden, ook wel ‘het Venetië van het noorden’ genoemd – geweest voor de tentoonstelling ‘The American Dream’. (De tentoonstelling in het Drents Museum in Assen hadden we een paar keer bekeken.)
–  In Kunsthalle Emden is – ook tot en met 27/5/2018 – het gedeelte van de tentoonstelling over de periode tussen 1965 en heden in het Amerikaans realisme te zien. Maar gelukkig ontbreken werken van Amerikaanse kunstenaars, zoals Hopper, Katz, Neel, Porter en (vader en zoon) Wyeth, niet. Het enorme schilderij ‘Snow on Alden Brook’ (243,8 x 243,8 cm) van Welliver sprak ons enorm aan.
–  Deze kunstenaar heeft het doek in één keer geschilderd. Hij is in de linker bovenhoek begonnen en geëindigd in de rechter hoek onder, zonder het geschilderde daarna nog bij te werken. Het is een prachtig, bijzonder mooi schilderij geworden.
–  Toen ik het las moest ik ook denken aan het verhaal van Ben van Voorn. De kunstenaar leeft niet meer, maar woonde op een prachtige plek aan de brink in Yde. Toen wij er eens waren, vertelde hij dat er op zekere dag een kunstenaar uit Japan voor een moeilijk te schilderen project was gekomen. De man had bijna de hele dag op de grond gezeten om na te denken (te mediteren?). Plotseling was hij opgestaan, rolde het grote doek uit op de grond en was – op precies dezelfde manier als wat Welliver ook heeft gedaan – met schilderen begonnen en geëindigd. Van Voorn en andere kunstenaars waren destijds bezig met het realiseren van een film van Maarten Toonder.
–  We zijn daarna ook nog even de (zeehaven)stad ingewandeld. Her en der is nog redelijk veel te zien van de geschiedenis van de stad. Het was fris buiten, maar gelukkig droog. Af en toe scheen zelfs het zonnetje.

oude ingang van de ‘Moderkerk’ (Grote Kerk)

1+

Monumentaal Assen in het Drents Museum


Prachtige plekken zijn in Assen, in de Drentse hoofdstad, geschilderd door diverse kunstenaars. Mijn vrouw en ik hebben ze bekeken.
–  Het café-interieur van Peter Hartwig – al veel vaker gezien in Café Krul in het museum – hangt er ook bij en blijft aansprekend en geweldig mooi.
–  Het museum heeft er een prachtige en bijzondere tentoonstelling van gemaakt. Toch is het jammer dat het mooie schilderijtje van Mark Lisser er wat ‘verloren’ bij hangt. (In één van de zaaltjes was vast wel een beter plekje te vinden zijn geweest.)
De tentoonstelling, MONUMENTAAL ASSEN, is nog te zien t/m 24 juni 2018.
–  Ook hebben mijn vrouw en ik de mooie en bijzondere tekeningen en schilderijen van Hermann Markard, met de titel Figuurstukken, bekeken.
Ze zijn nog te zien tot en met 24 juni 2018.

    

In de tentoonstelling Bilder Bergen (t/m 18 maart 2018) zijn schilderijen van Rosa Loy te zien. Haar bijzondere schilderijen worden bevolkt door vrouwen en dieren. (Desondanks niet mijn smaak.)

1+

Amerikaans Realisme in Assen en Emden


Trump zal zich wel nooit in Assen laten zien, denk ik. Ook de nieuwe ambassadeur van Amerika, Pete (‘Jandoedel’) Kooistra, niet. Ik denk, omdat beiden geen kunstliefhebbers zijn. Maar ik kan het mis hebben.

Gisteren (11 jan. 2018) ben ik voor de tweede keer naar het Drents Museum in Assen geweest voor de expositie ‘The American Dream’. Het was weer indrukwekkend om de verschillende werken en sculpturen te zien. Gelukkig was het niet druk. Mijn vrouw en ik konden de naoorlogse Amerikaans realistische kunst dus rustig bekijken. Het is heel bijzonder hoe de kunstenaars naar zichzelf kijken en hun land, Amerika: Elvis Presley, Vietnam, Irak, Kennedy, de ruimtevaart, het milieu, New York, Marilyn Monroe, het platteland, de strijd tussen blank en zwart, de drugs, de armoede, enz., enz.

Ik ga óók naar de tentoonstelling in Kunsthalle Emden in Duitsland. Mijn vrouw en ik zijn benieuwd wat daar te zien zal zijn.

             

0

“The American Dream”, Amerikaans Realisme


Als ‘Vrienden van het Drents Museum’ kregen wij, mijn vrouw en ik, voor zaterdag, 18 november, van 14.30 tot 17.00 uur, een uitnodiging om te komen kijken naar de nieuwe tentoonstelling ‘The American Dream’.
Het museum noemde het een exclusieve ‘Vriendenpreview’.
We werden ontvangen in een grote, mooie tent voor de ingang van het museum en kregen daar een drankje met een typisch Amerikaans hapje en een Amerikaans optreden. Daarna konden alle ‘vrienden’ als eerste bezoekers de tentoonstelling gaan bekijken.

In een mooie folder las ik dat het Drents Museum in Assen en de Kunsthalle Emden in Duitsland samen de primeur hebben om in Europa een overzicht van het Amerikaans Realisme in de periode 1945 tot heden te laten zien. In totaal zijn er meer dan 200 kunstwerken van Amerikaanse topkunstenaars (als Hopper, Warhol, Andrew Wyeth (mijn favoriet), Neel, Lichtenstein, Roberts, Katz en Close) te zien, waarbij het Drents Museum zich richt op de periode 1945-1965 en de Kunsthalle Emden: 1965 tot heden.

Het is een indrukwekkende tentoonstelling. We gaan zeker nog een keer kijken.

De tentoonstelling is t/m 27 mei 2018.
Meer informatie op
: www.drentsmuseum.nl en www.kunsthalle-emden.de

Tot slot nog een vijftal foto’s:

0