“Slordige” bomen


Op de morgen van 2de Pinksterdag hebben we weer een eindje gereden. Op de fiets welteverstaan. Het was prachtig weer.
–   Deze keer reden we een stukje door de omgeving van de hoofdstad van Drenthe en een eindje door de mooie stad, omdat we het nieuwe station wilden gaan zien; ook om een kop koffie te gaan drinken.
–  Toen we door het bijzonder mooie natuurgebied ten oosten van de stad reden, zagen we een aantal dode bomen – een kennis zou zeggen “slordige”  bomen – in het landschap staan. In Taarlo hebben wij een poosje gekeken naar de ooievaar op zijn, of haar, hoge nest. Af en toe zagen we de kop van het jong. Het was een prachtig gezicht.

 

0

Monumentaal Assen in het Drents Museum


Prachtige plekken zijn in Assen, in de Drentse hoofdstad, geschilderd door diverse kunstenaars. Mijn vrouw en ik hebben ze bekeken.
–  Het café-interieur van Peter Hartwig – al veel vaker gezien in Café Krul in het museum – hangt er ook bij en blijft aansprekend en geweldig mooi.
–  Het museum heeft er een prachtige en bijzondere tentoonstelling van gemaakt. Toch is het jammer dat het mooie schilderijtje van Mark Lisser er wat ‘verloren’ bij hangt. (In één van de zaaltjes was vast wel een beter plekje te vinden zijn geweest.)
De tentoonstelling, MONUMENTAAL ASSEN, is nog te zien t/m 24 juni 2018.
–  Ook hebben mijn vrouw en ik de mooie en bijzondere tekeningen en schilderijen van Hermann Markard, met de titel Figuurstukken, bekeken.
Ze zijn nog te zien tot en met 24 juni 2018.

    

In de tentoonstelling Bilder Bergen (t/m 18 maart 2018) zijn schilderijen van Rosa Loy te zien. Haar bijzondere schilderijen worden bevolkt door vrouwen en dieren. (Desondanks niet mijn smaak.)

1+

Amerikaans Realisme in Assen en Emden


Trump zal zich wel nooit in Assen laten zien, denk ik. Ook de nieuwe ambassadeur van Amerika, Pete (‘Jandoedel’) Kooistra, niet. Ik denk, omdat beiden geen kunstliefhebbers zijn. Maar ik kan het mis hebben.

Gisteren (11 jan. 2018) ben ik voor de tweede keer naar het Drents Museum in Assen geweest voor de expositie ‘The American Dream’. Het was weer indrukwekkend om de verschillende werken en sculpturen te zien. Gelukkig was het niet druk. Mijn vrouw en ik konden de naoorlogse Amerikaans realistische kunst dus rustig bekijken. Het is heel bijzonder hoe de kunstenaars naar zichzelf kijken en hun land, Amerika: Elvis Presley, Vietnam, Irak, Kennedy, de ruimtevaart, het milieu, New York, Marilyn Monroe, het platteland, de strijd tussen blank en zwart, de drugs, de armoede, enz., enz.

Ik ga óók naar de tentoonstelling in Kunsthalle Emden in Duitsland. Mijn vrouw en ik zijn benieuwd wat daar te zien zal zijn.

             

0