Trekkeronderdelen ophalen (25)


Mijn vader was, denk ik, de eerste tractordealer van het merk Porsche in Overijssel.
De tractor zag er stoer uit: mooi rood van kleur, gele velgen, maar een wat lawaaierige, luchtgekoelde motor.
De naam veranderde in Porsche-Renault en weer later in Renault. Het waren de beginjaren van de tractors en het betekende het einde voor het paard op de boerderij.
Met de levering van tractoronderdelen was het in die tijd treurig gesteld. Mijn vader kreeg regelmatig mopperende boeren te spreken. Maar daar was hij aan gewend.

Er waren grote prijsverschillen in de onderdelen voor de tractor. In Duitsland waren de meeste onderdelen van auto’s en tractors veel goedkoper. “Geen eerlijke handel” beweerde mijn vader. Hij had met een Duitse collega over de grens (vlakbij Hardenberg) afgesproken dat hij bepaalde tractoronderdelen bij hem kon bestellen en ophalen.

Af en toe moest mijn vader de bestelde tractoronderdelen halen.
Op een zaterdagmiddag ging hij weer naar Duitsland. Mijn broer en ik – we waren ongeveer negen en elf jaar oud – mochten die keer met hem mee. Mijn broer had iets bedacht, maar hij wilde er niets over zeggen.

Bij Hardenberg reed mijn vader de grens over. De douane had de auto al gezien natuurlijk, maar meer dan een armzwaai zagen we niet. De slagboom ging omhoog en verder ging de rit.

Bij het Duitse mechanisatiebedrijf stopte hij. Nadat we daar alles hadden bekeken, mochten mijn broer eb ik even het dorp in.

Bij een winkeltje hing een sigarettenautomaat aan de muur. Mijn broer deed een Mark in de gleuf, koos een pakje met tien sigaretten (zonder filter, geloof ik), trok aan het handvat en haalde het pakje uit de sleuf. “ERNTE 23” las ik.

We liepen terug naar het bedrijf en zagen nog net dat pa iets (de tractoronderdelen) onder de voorbank legde.

We gingen op de achterbank van de 2CV zitten. Mijn broer vroeg fluisterend wat hij met het pakje sigaretten moest doen. Het pakje weggooien wilde hij niet, want dat vond hij zonde van de centen, zei hij en verstopte het pakje toen in zijn onderbroek.

Bij de grens kon mijn vader weer doorrijden! Binnen het grensgebouwtje zagen we weer iemand zwaaien en daarna ging de slagboom omhoog. Mijn broer en ik haalden opgelucht adem. Mijn vader zwaaide terug, schakelde en gaf gas: we waren weer in Nederland.

Pas thuis haalde mijn broer het pakje sigaretten uit zijn onderbroek.

(“Was ich noch zu sagen hätte, …”) Of hij de sigaretten ook heeft opgerookt, weet ik niet.
Misschien heeft hij het pakje wel verkocht. Vast wel met winst, denk ik, want het ‘handelen’ zat er toen al bij hem in.

3 gedachten over “Trekkeronderdelen ophalen (25)

  1. Meeslepende optekening van een jeugdherinnering.

    P.S. Ik wil graag jouw blog volgen, maar ik mis die optie op jouw site. Of kijk ik er over heen?

    • Nee. je kijkt er niet over heen.
      Omdat ik alleen iets in het Nederlands wil lezen, of schrijven, is het zoals het is.
      Kort gezegd: Ik weet nog steeds niet hoe ik zoiets moet doen.
      Vandaar. 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *