Op stap met een brik (20)

Bijna elke buurtschap in de gemeente had een eigen begrafenisvereniging, want men moest een begrafeniswagen en een aantal brikken ⃰  hebben voor vervoer naar de kerk en de begraafplaats. De brikken werden ook gebruikt voor trouwerijen.

De kosten voor reparatie en opslag van de wagens waren hoog en werden te hoog. Er waren in die tijd wel verzekeringen om de kosten betaalbaar te kunnen houden, maar door afname van het aantal deelnemers moest de begrafenisvereniging worden opgeheven. De begrafeniswagen, de volgwagens (brikken) en de opslagruimte zouden worden verkocht. Ook mijn vader kocht een brik, want hij had iets bedacht.

Op een dag stond een mooie brik voor zijn werkplaats. Mijn broer en zijn vrienden waren op de hoogte van de aankoop. Ze hadden bedacht om met de brik naar het dorp te gaan. Om beurten zou iemand op de bok gaan zitten om te “mennen”. Zij die de brik moesten trekken, waren “paarden”. Er zou ook geduwd worden, maar voor hen was er geen naam.
Zij zijn werkelijk met de brik in het dorp geweest. Met vijf of zes jongens, geloof ik. Om beurten was het trekken, duwen en een poosje op de bok mogen zitten, vertelde mijn broer.

Hoe ze het hebben volgehouden! Vanaf ons huis naar het dorp was de afstand over de zandweg – op de verkeersweg mochten ze niet komen van mijn vader – bijna vier kilometer.

Mijn broer vertelde mij ook dat ze een ritje door het dorp hadden gemaakt en dat ze veel bekijks hadden gehad.

Mijn vader heeft de brik later gesloopt. Van de twee grootste wielen maakte en laste hij een steekwagen, waarop de twee zware gasflessen voor het laswerk kwamen te staan. Zo werd het vervoer van die flessen een stuk gemakkelijker vond mijn vader.

⃰  Een brik is een wagen met vier wielen, voortgetrokken door een paard. Het gedeelte voor de passagiers is overdekt en heeft vier ramen. In de achterkant van de brik is een deur met een raampje dat op en neer kan, en er is een ijzeren opstapje voor de passagiers. Ook in de zijkanten van de overkapping zit een raam. De voorkant van de bok is open, er is een schuine verhoging voor de voeten, een soort beugel voor de leidsels en een standaard voor de zweep. Aan de beide zijkanten van de overkapping zit een carbidlamp voor de verlichting. Er kunnen twee personen op de bok: de koetsier en een passagier.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *